Hep yakalamaya çalışıyoruz bir hayali, hayalleri. Yakalamaya çalışmakla geçiyor bizim hayatımız. Az önce kalkan bir treni, içimizi serinletecek bir bakışı, bütün düğümlerimizi çözecek bir ifadeyi, şarkımızı tamamlayacak notayı, dönersek bizi doğru adrese götürecek olan sokağı. Her şeyi daha güzel, daha tamam kılacak şeyleri kaçırıyoruz sürekli. Doğru zamanın ya bir an öncesindeyiz hep ya bir an sonrasında. Ya çok hızlı yürümüş oluyoruz ya çok yavaş kalıyoruz. Hep böyle bu. Sıçrayarak uyanıyoruz sürekli. Ne uykumuz tam bir uyku, ne hayatımız tam bir hayat.