Çocuk sevgisi, "seviyorum çünkü seviliyorum," ilkesine dayanır. Büyüklerin sevgisinin ilkesi, "seviliyorum- çünkü seviyorum"dur. Olgunlaşmamış sevgi "Seni seviyorum, çünkü sana gereksinimim var"der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise "sana gereksinimim var, çünkü seni seviyorum"dur.
"Zira bazen kalp; minik, çalışkan bir fabrika gibi heves, heyecan ve aşk üretir, biriktirir. Depo dolup taştığında, nakil için başka bir kalp bulmak lüzumu baş gösterir. Kimi kez hiç düşünmeden, mümkün olan, hatta mümkünse mümkün olmayan ilk kalbe aktarır insan biriktirdiğini. Yani belki de aşk, birine karşı duyulan hisler toplamından ziyade, kendi başına yetişen, sahibini arayan öksüz duyguların neticesidir. İnsan bazen kime aşık olacağını seçemez. Kalbin zamanı gelmiştir ve karşısına çıkan ilk ihtimale sarılıverir."