Almila Çağla
@prmca112
Dilsûhte | La Loba | Married | HM | Now a mother |
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazarın “Bir çığlık olan bu kitap, dilsizleştirilmiş, ağzı bantla kapatılmış çocuğun yardım çığlığı; duyulmak için çırpınan, başka derdi olmayan bir çığlık; anne-babalara bağıran bir çığlık değil ya da onları hizaya getirme mercii değil. Eğer bir çocuğun neden ve nasıl dilsizleştirildiğini okura bir parça olsun duyurabiliyorsam, çocuğu anlatabilmek konusunda içimdeki şu çocuk dilsizliğini de aşabilmişim demektir. İşte ancak o zaman benden, sizden çıkar, 'ayrı' bir varlık olan çocuğa ulaşabiliriz." diyerek kaleme aldığı bir kitap.
Satırların arasında gezinirken kimi zaman kendinizin iç sesini duyacak,kimi zaman da “Beni anlayan birileri varmış,evet evet bunlar benimde başıma gelmişti ” diyeceksiniz.
Ne kadar dikkat edersek edelim hepimiz çocuklara karşı yanlış yapıyoruz.Olumsuz düşüncelerimizi ve hiçte doğru olmayan davranışlarımızı o küçücük bedenlere karşı çok rahat sergiliyoruz.Sonrada her birini yetişkin olunca baş edilemeyen depresyonlarla,öfke problemleriyle,korkaklıkla ve daha bir çok sorunla başbaşa bırakıyoruz.Çocuklarımıza en büyük zararı hep başkalarının vereceğini düşünürken ah ne kadar yanılıyoruz Çünkü onlar hayatın acemisi iken ilk darbeyi biz vuruyoruz.Biz anne-babalar,abi ve ablalar.Yani en yakınları,en güvendikleri...Oysa her şartta karşılıksız sevenin yalnızca çocuklar olduğunu hiç farketmiyoruz.Onları kinci,öfkeli,sessiz,utangaç vs kalıplarla yargılamadan önce neden aynayı kendimize tutmuyoruz?
Nihan Kaya’nın aile-çocuk üzerine incelemelerde ve alıntılarda bulunarak yazdığı bu kitabı okurken kendi çocukluk hikayemle yüzleştim.Yaşadığım evin odalarında gezindim.İnanır mısınız sanki çocukken yaşadığım bütün o acıları daha dünmüş gibi hissettim.O
