Bazı kayıplarımız, bizden başka şeyler de alır götürür. Terk edilince umudunun bir kısmı da yiter mesela. Mağlubiyet; özgüven ve azimden pay kapar. Başarı ve ödül, tevazuyu tırtıklar...
Babamı kaybedince, birden yoksul düşmüştük Eşyalarımız hızla eskiyordu. Fukaralık, çürüyerek büyüyen bir sarmaşık gibi her yanımızı sarıyordu. Evimize yıllara yayılan bir güz musallat olmuştu sanki.
Herkes kendi kaybettiğini kendi arasın. Bu arayışta diğerleri sadece arayanın neyi kaybettiğini hatırlatabilirler. Bunu nimet bilmeli. Senin noksanını tasvir edenler, senden bir şey gasp etmiş olmaz ...