hasetçileri gamdan azad ettim/ zalimlere gizlice insaf ettim de/ kendi hakkımda kendim zulmettim.../ sabrımdan herkes feryada geldi/ sandım ki ben feryad ettim
“kısacık bir anda çok şey yaşanıyor!! ah, ben dışardayımdır!! olanın olduğu ile olmayanın olmadığı karşıt değildir.. olanı olumlamakla olmayanı olumsuzlamak yalnızca yinelemedir…”
"âraf'ın gerçek varlığını tanımaya çalışıyordum.. âraf hem inançsızlığımızın, hem de korkaklığımızın imidir, insan, cennetle cehennemden başka bir şey daha olsun istemiştir.. yaşamla ölüm arasında da böyle bir yer vardır.. karşıtlık yaratır onu, zaman yalnız orada işler, yaşamda ve ölümde değil.."
"çok duvar gördüm.. birinde shakespeare'nin ünlü sözü yazılı idi: "olmak mı, olmamak mı??" bunun altına bir başkası, belki de bir deli, sonradan deli olmuş biri, çünkü deliliğin öncesi yoktur, şu sözleri eklemişti: "yalnız olmak mı, yalnız olmamak mı??" şiirimi o sözden başlatır, sonra da bir duvar örmeğe başlardım belki, fakat onun altına bıçakla kazınmış şu sözleri okudum: "var mıyım, yok muyum??"