İranlı Firdevsi, yaklaşık bin yıl önce yazdığı
Şehname’nin başlarında, söylenecek bütün sözlerin söylenmiş
olduğunu, yeniden söylenmeye değer söz kalmadığını, bu nedenle
de bir şey söylemekten çok, güzel söylemenin önemli olduğunu
ileri sürüyordu.
“Diyorum ki, savaş kararı alacak olan liderin, mesela George
Bush’un, bu kararı almak için bir çocuğu elleriyle öldürmesi şartı
konsa. Nasıl olsa binlerce çocuğun idam kararını imzalıyor, bunu
yapmak için tek bir çocuğun canını alması gerekse. İyi olmaz mı?
Çünkü kendileri sıcak ofislerinde bir imza atıyor, bir damla kan
bile görmeden yaşıyorlar. Ama bombardımanlarda yüz binlerce
kadın ve çocuk ölüyor. Başkanın suçu yok, emir kulu pilotun suçu
yok, o zaman suç kimde abi? Bu insanları basılan bir düğme mi
öldürüyor?”