Melekin kitaplığı
@psihedeliangela
119 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Tolstoy'un Anna Karenina romanının açılış cümlesini hepimiz biliriz; mutlu aileler birbirine benzerler, her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır. Bir ailedeki her ebeveyn, başka birilerinin çocuğudur ve onların ailesi de bir başka aileden gelir ve hepsi çoktan tarih olmuştur. Kendileri de başka birilerinin çocuğu olan bu kişilerden mükemmel ebeveynler olmalarını bekleriz ancak psikolojik yetersizlikleri geçmişin yükünü hem kendilerinin hem de çocuklarının omuzlarına yükler ve bu yük görünmez bir şekilde yıllarca hayatlarını yönetir.
Sayfa 149
Kendine acıma, kişinin kendine sunduğu bir şefkattir. Daha olgun bir benlik, ruhun zayıf ve kırılgan parçalarına yönelir, onları rahatlatır, sever ve anladığını söyler. Bu süreç, kişinin bir süreliğine çocukça davranmasına izin verir çünkü bazen buna ihtiyaç duyarız. Bu duygu, bebeklerin olduğu kadar yetişkinlerin de yaşamın zorluklarıyla baş edebilmesi için gerekli olan koşulsuz sevgiyi sağlar.
Sayfa 73
Kendine acımakPsikoloji
Bir ebeveynin çocuğunu teselli edişini hatırlayın, kaybolmuş bir oyuncak, yırtılmış bir peluş bebek ya da davet edilmediği bir doğum günü partisi gibi küçük meseleler üzerine saatler harcayabilir. Bu durum, aslında saçma değildir. Çocuğa, küçük meselelerin iç dünyamızda büyük yankılar yaratabileceğini öğretir. Zamanla bu şefkatli yaklaşımı kendimize uygulamayı öğreniriz. Başkalarından göremediğimiz anlayışı kendimize göstermeye başlarız. Bu mantıksız gibi görünse de yaşamın hayal kırıklıklarıyla başa çıkmamızı sağlayan bir mekanizmadır.
Sayfa 72