Ölümden daha korkunç şey olur mu? diyeceksiniz. Olur: Felaketlerin en büyüğü akıldır. Onu yarım yamalak bile olsa bulduktan sonra kaybetmek, ölümlerin içinde en dehşetlisidir.
Hayat, bizi bir yerlerden alıp bir yerlere götüren rüzgarın ta kendisidir aslında. Rüzgar bazılarına karşı koyarken bazılarını arkadan iter. Çok isterdim hayatım boyunca rüzgar beni de gitmek istediğim yöne doğru itsin. Olmadı...
Hava soğuktu, rüzgar acımasız. Burası bir ise küresiydi, biz de içindeki figürler. Gün gelecekti, birileri bu kar küresini eline alıp sallayacaktı. Kar yağıyor sanacaktık, oysa alt üst olacaktık...