pınarlı
@pskpinar
dünya
dünya
58 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Kitabı bir günlüğün sayfalarını çevirir gibi okumak, Charlie’nin iç dünyasına ve zihnine doğrudan ortak olmamı sağladı ve hikayenin içinde yaşadım diyebilirim.
Beni etkileyen bir kaç noktadan spoiler olmadan bahsetmem mümkün değil;
Algernon’a Çiçekler, okuyucuyu derin ahlaki sorgulamalarla baş başa bırakan etkileyici bir yapıt bence.Beni en çok etkileyen, Charlie’nin zihinsel gelişimiyle birlikte, geçmişte gözünde büyüttüğü ve "dahi" ilan ettiği insanların aslında ne kadar sıradan, kusurlu ve kompleksli olduklarını fark etmesiydi. Bu durum, günümüz toplumundaki bazı sözde aydınların yapaylığıyla yüzleşmek gibiydi.
Kitap boyunca Charlie'nin çocukluk travmalarının izini sürerken, geçmişin gelecekteki tepkilerimizi nasıl kaçınılmaz şekilde şekillendirdiğini de hatırlıyoruz.
Üstelik Charlie, üstün bir zekaya eriştiğinde her sorunu çözebileceğine inanan iyi niyetli bir karakter. Ancak karmaşık ahlaki çıkmazlarla karşılaştığında, üstün zekasının bile çaresiz kaldığını görüyoruz. Tam da bu noktada zeka, vicdan ve ahlak arasındaki o görünmez bağı sorgulamaya başlıyoruz.
Akademik olarak zirvede olan bilim insanlarının, Charlie'ye bir "insan" değil, sadece bir "deney nesnesi" gibi yaklaşması ise sarsıcı bir empati yoksunluğunu gözler önüne seriyor. Charlie’nin bu durumu hazmedemeyip kendi varlığını ve insanlığını savunma mücadelesi gerçekten hayranlık uyandırıcıydı. Her açıdan sorgulatan, zihni zorlayan ve derin izler bırakan muazzam bir romandı. Kesinlikle tavsiye ediyorum, iyi okumalar diliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı bitirdikten sonra kalbimde büyük bir ağırlık hissettim. Ebeveynlerimizle yaşadığımız kuşak çatışmasının gerçekte ne anlama geldiğini Magda Szabó sarsıcı bir gerçekçilikle anlatmış. Anne ve babamızın iyiliği için onlara dayattığımız, 'en doğrusu bu' dediğimiz şeyler sahiden kimin için en iyisi? Bizim doğrularımız mı, yoksa onların gerçek ihtiyaçları mı?Peki ya onlar hayatı bambaşka biliyor, bambaşka yaşamak istiyorlarsa? Geçmişlerine, köklerine, alışkanlıklarına ve bağımsızlıklarına dair hissettikleri çok daha farklıysa? İşte o zaman biz, 'hayırlı evlat' olmaktan çıkıp, 'iyi niyetli kötülere' dönüşüyoruz. Bu kitabın, aile ilişkilerine bakış açımızı kökten değiştirecek ve bize çok şey katacak bir eser olduğunu düşünüyorum.
Kitap yayınlandığı dönemde büyük ilgi görmüş hatta Lenin’in de yapıt okuduktan sonra çok etkilendiği ve “Kendimi altıncı koğuşa kapatılmış gibi hissettim.”dediğin rivayet edilir. Böyle bir şey var mıdır bilmem ama ben kendimi gerçekten altıncı koğuşa kapatılmış gibi hissettim.”Deli” oldu söylenen Ivan ile Dr.Andrey’in felsefi fikir ayrılıklarının sohbetiyle başlayan roman ,doktorun bizzat savunduğu teorisinin kurbanı olmasıyla devam ediyor.Kuramsal bilginin hayatın gerçekleri karşısındaki sarsıcı yıkımını kısa,basit bir dille mükemmel bir biçimde anlatıyor.
Roman oldukça akıcıydı. Baş kahramanımız Gerârd’ın hiç tanımadığı bir kadını zihninde arzuladığı gibi tamamlamasıyla merak duygusu ve ilgisi başlıyor. Gizemin çözülmesiyle dengeler haliyle değişiyor.İyi okumalar.
Kitap kolay okunur,anlaşılır bir dille yazılmış ve gayet sürükleyici.Bunun ötesinde insanın içinde tüm güzel,olumlu duyguları uyandıran, kalbine dokunan, iyi şeyler düşünme ve yapma isteği uyandıran harika bir kitaptı. Sanat demek tam olarak böyle bir şey bence . Sanat ve sanatçı tüm bu iyi şeylere hizmet ettiği müddetçe toplum iyi yönde değişebilir.Sanat gerçekten sanat olurBu kitap iyi bir sanat eseriydi…
