Rumeysa Kılıç
@pskr
37 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Acının aşırısı, tıpkı sevincin aşırısı gibi kısa süren şiddetli bir duygudur. İnsan yüreği bu uçlardan birinde uzun süre kalamaz.
Reklam
Erasmus , Ortaçağ'ın sonlarına dair bir tren yolculuğunda sıkılmamak adına arkadaşına ithafen yazılan bu eserde 'Ahmaklık'ın sesini dinliyoruz. Esasen eser 'Ahmaklık'ın ağzından Ortaçağ'a, dinlere, dönemin koşullarına özetle, ahmaklığa sahip herkese ve her şeye eleştirilerden oluşuyor. Oldukça sağlam bir taşlama olduğunu düşündüğüm bu eser, Erasmus'un o zamanki eleştirilerinin bugünün insanıyla ne kadar uyuştuğunu fark edince insanın yüzünde buruk bir tebessüm bırakıyor. Son olarak da çevirmenin ön söz de açıklamasına rağmen yine de editörlerin sözünü dinlemeyip kitabın ismini 'Deliliğe Övgü' yerine 'Ahmaklığa Övgü' koyması gerekliydi diye düşünüyorum.
Abartılmış bilgelik ne kadar sersemce ise zıvanadan çıkmış akıl da o kadar tehlike arz eder.
Hayat da tiyatro oyununa benzer bir şeydir, maskesi düşüne kadar herkes bu oyunu sürdürür. Hayattır nitekim insanlara olduklarından farklı roller biçen: Az önce morlar kuşanmış bir kral olan bir bakarsınız paçavralar içinde bir köle oluvermiş. Bir yanıltmacadır sürüp gider, ama bir komediden de farklı bir şey beklenemez doğal olarak.