Zihnim, karmakarışık ve birbirleriyle çelişen fikirlerin kıyametiyle
aralıksız zonkluyor. Kafamda sürekli bir meydan savaşı
var. Birlikler devriliyor, saflar biçiliyor. Her ses 'ölüm' diye, bunların
hepsini bastıran ses 'Hadisene .. .' diye fısıldıyor bana ... 'Hadisene
yüreksiz!' Belki delirmek budur.
Neden bıraktı Tanrı bizi
böyle yüzüstü? ... Neden umut kapılarım kapattı yüzümüze? ...
Neden komutanım? N'aptık biz? Lütfen söyler misiniz, nedir bizim
işlediğimiz bu korkunç suç ki bağışlanmaz?