#okudumbittiEdebiyat
Pucca Günlük 8'de 
Pucca artık hayatın bambaşka bir evresinde. Gençlik döneminin o hızlı, biraz deli dolu hikâyelerinin yerini; daha ağır ama hâlâ çok "Pucca" bir hayat almış.
Evlilik, ayrılık, annelik ve kendi ayakları üzerinde durma çabası arasında gidip gelirken aslında en çok kendini yeniden tanımaya çalışıyor. Bir yandan sorumluluklar artmış, bir yandan duygular daha derinleşmiş ama o bildiğimiz iç ses hiç kaybolmamış: yine lafını sakınmıyor, yine komik yerlerden yakalıyor hayatı.
Kitapta hem güldüren hem de "insan büyüyünce de aslında çok şey çözülmüyor, sadece şekil değiştiriyor" dedirten anlar var. Bir sayfada kahkaha atarken, bir sonraki sayfada biraz iç çekiyorsun.
Kısacası Pucca Günlük 8, eski Pucca'yı bilenler için nostaljik bir devam gibi ama aynı zamanda "büyümek dediğin şey tam olarak bu mu?" sorusunu da aklına düşüren samimi bir günlük. :)
Pucca artık hayatın bambaşka bir evresinde. Gençlik döneminin o hızlı, biraz deli dolu hikâyelerinin yerini; daha ağır ama hâlâ çok "Pucca" bir hayat almış.
Evlilik, ayrılık, annelik ve kendi ayakları üzerinde durma çabası arasında gidip gelirken aslında en çok kendini yeniden tanımaya çalışıyor. Bir yandan sorumluluklar artmış, bir yandan duygular daha derinleşmiş ama o bildiğimiz iç ses hiç kaybolmamış: yine lafını sakınmıyor, yine komik yerlerden yakalıyor hayatı.
Kitapta hem güldüren hem de "insan büyüyünce de aslında çok şey çözülmüyor, sadece şekil değiştiriyor" dedirten anlar var. Bir sayfada kahkaha atarken, bir sonraki sayfada biraz iç çekiyorsun.
Kısacası Pucca Günlük 8, eski Pucca'yı bilenler için nostaljik bir devam gibi ama aynı zamanda "büyümek dediğin şey tam olarak bu mu?" sorusunu da aklına düşüren samimi bir günlük. :)
Kitapçıda dolaşırken yeni çıkanlar kısmında tesadüfen gördüğüm, kapak tasarımıyla dikkatimi çeken, önceki sayıları da olan fakat benim şimdiye kadar görmediğim serinin son kitabıymış. Sıraya göre okumanıza gerek yok ,çünkü bu kitapta yazar başka bir dönemi olan ve yoğunlukla da annelik sürecinden bahsediyor. Kitabın dili bana göre çok samimi. Ana karakter, bizzat yazarın kendisi. Yaşadığı hayal kırıklıklarına, hatalarına, hatta akıl hastanesine yattığı dönemlere kadar değinmiş. Bahsettiği olaylar aslında ciddi, travmatik yer yer trajikomik konular ve okurken de insan üzülüyor; fakat olayların içindeki hüzün ve mizah dengesi o kadar iyi ayarlanmış ki siz bunları okurken kendinizi kahkahalar atarken de bulabilirsiniz. Eşinden ayrılmış, küçük bir erkek çocuğu olan iş hayatı yolunda gitmeyen ve birçok daha başka şeyle tek başına mücadele eden, günümüz kadınlarından bir tanesi... Güzel bir kitap .
Reklam
10/10
2026 39. kitabı
Pucca'nın 8. Kitabı. Bu kitaplar bir nesli büyüttü desek yeridir. Çok fazla güldüm yine ve biraz da duygulandım açıkçası. Özellikle çocuk doğurmanın ve büyütmenin zorluklarını filtresiz ve dürüst bir şekilde anlatması çok hoşuma gitti. Iyi ki yazmışsın canım Pucca. Keşke sürekli yazsan da ağır kitaplar arasında boğulurken kitaplarında nefes alsam. 
Bu Ne Biçim Son Pucca
Bu Ne Biçim Son PuccaOkurken eğlenmek
Çok eğlenerek okudum,zılgıt kısmına en çok güldüm.
Rehabilitasyon sürecini merak ediyordum.
Kitap sonlara doğru devamında neler olmuş acaba derken kitap bitti,tadı damağımda kaldı resmen
2 3 saat içinde bitirmeyi bende beklemiyordum çok özlemişim kalemini. Tamamında gülsem de son cümlede hepimizi ağlattın biliyorum :( Lütfen son olmasın
Pucca
Her zaman sevmişimdir Pucca'nın günlüklerini ne derlerse desinler ... Yaşarken hiç komik değildi demiş.Güzel de söylemiş .. Umarım serinin sonu değildir.
Reklam
Reklam