"Tütünümü, anahtarımı aldım, evden tam çıkıyorum, bir şeylerin eksik olduğunu, eksik olanın ruhum olduğunu fark ettim. Önemsemedim. Yol, bana uygun bir ruh önerebilirdi. Kapıyı çektim, kilidin dili yuvasına otururken "Nereye?" dedi. Aldırış etmedim, çıktım."
Bir insan ne denli üstün zekalı ve bilgili olursa olsun, eğer duyarlılıktan yoksunsa;
kafa açısından görkemli bir dev, duygu açısından zavallı bir cüceyse,
ben neyleyim böyle bir adamın dostluğunu?...