Melike
@purplegrape
“Yoruldum yaşamaktan yurdumda,
İçimde engin kırlara açılma özlemi,
Bırakıp gideceğim kulübemi,
Çekip gideceğim hırsız ve hayta.”
105 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
“biz deliler miyiz akıllılar mıyız
suskunluğun okuluna yazılanlarımız
işgal altındaki kentler bizim kentlerimiz
artık incinmiyoruz bile
bizi incitemiyorlar
onlar söylüyor biz izliyoruz
(dinlemiyoruz)
ülkem dilim oldu, ben böyle kaçak
onların dilini giyinmiyorum
soyunmuyorum
şiir söylüyorum dışardan dışardan
kenar yerler, varoş, balını sunan kırlar
yanar döner, ipotekli, saptırılmış
bilim ulaşmadan üstümüze
örtünerek
büyüyle gizemle dünya inancıyla
gerçeği yeniden kurabilir miyiz
şimdi belirsiz
dediler ki,
kimileri yurt tuttular hasreti
kimileri deryaya garkoldular
neye yaradı ki şiir
yoksa eski gemilerin ambarlarında
emtia gibi taşınırlarken
İyon denizine dökülen onca mülteci..”
“Karanlığı sevmem, ben olsaydım
Akşamın bütün ışıklarını yakardım
odaya dışardan bakıyorum, bir kadın
hemen kalkacakmış gibi koltuğun ucunda
yandan eğilmişsin
yüzün yüzüne yakın, elin kadının omzunda
o ben miyim? nice eski ki unuttum
öyle diyor kadın başı önünde
‘senden yoruldum’
belki diyemezdim ben olsaydım
küçük küçük gülümserdim belki
belki elini tutardım
oda çok karanlık, ben olsaydım
akşamın bütün ışıklarını yakardım”
“Kırılıyoruz, ya sen ya ben
ya da kırılmışlığımız
öyle derin öyle onarılmaz bir yol arıyor yüzeye vurmak için
bir bahane. Onarılamıyoruz
onaramıyoruz, ekimiz görünmeden
sen ve ben
aramıza gerilen sahte deri
katılaşmış, çatlayabilir ancak, çatlıyor
sızıyor kan senden ya da benden
bazan ikimizden
bilemiyoruz yaşamayı severek
ve sevmeden
belki hem severek hem sevmeden
böyle parçalanarak dağılarak
mı ölünür?
dünyaya bir bütünlük bırakmadan
oysa ölüm bile usul usul
yaşama benzer yaşama benzer”