purpura.luna
@purpuralunaa
-A
Şimdi şiir, bence senin yüzündür...
Gitmeye karar vermişken bile deli gibi kalmak isteyen kalbime açtım şimdi savaşımı. Ne kadar gidebilirim bilmiyorum daha tazeyken yürek yangını. Hem hiç yitirmedi ki tazeliğini yıllardır, ben hiç dinmeyen acısıyla geçirdim bunca zamanı, bir vuslatın hayaline tutunup da dayandım...
Hissediyorum, kalmadı artık gücüm ben de yeniliyorum sevdiğim... Sevmek de yorulurmuş insan böylesine çok sevince, vuslata bu kadar yakınken imknasıza yenilince anlıyormuş.. Sevmek de yorulurmuş...
"Senin gökyüzünde benim yerim yoktu "
Her şeyi bir yazıyla başlatan da bendim, şimdi aynı kalemle bitiren de benim.
youtu.be/5DTjXf20BX8?si=...
purpura.luna
Mutsuzluktan söz etmek istiyorum
Dikey ve yatay mutsuzluktan
Mükemmel mutsuzluğundan insansoyunun
Sevgim acıyor
Biz giz dolu bir şey yaşadık
Onlar da orada yaşadılar
Bir dağın çarpıklığını
Bir sevinç sanarak
...
Yazık sevgime diyor birisi
Güzel gözlü bir çocuğun bile
O kadar korunmuş bir yazı yoktu
Ne denmelidir bilemiyorum
Sevgim acıyor...
-Turgut Uyar
Reklam
Bu yaşa erdirdin beni,gençtim almadın canımı
ölmedim genç olarak ,ölmedim beni leylak
büklümlerinin içten ve dışardan
sarmaladığı günlerde
bir zamandı
heves ettim gölgemi enginde yatan
o berrak sayfada gezindirsem diye
ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.
Vakti vardıysa aşkın,onu beklemeliydi
...
İsmet Özel
İsmet Özelpurpura.luna isimli okura yanıt verildi
purpura.luna
Seyyah yine de Rabbim haktan ayırmasın yolumuzu.
"Dünyâ'dır kandırır, hayattır yorar, ne dem bâki ne gam bâki..."Bu yaşa erdirdin beni,gençtim almadın canımı
ölmedim genç olarak ,ölmedim beni leylak
büklümlerinin içten ve dışardan
sarmaladığı günlerde
bir zamandı
heves ettim gölgemi enginde yatan
o berrak sayfada gezindirsem diye
ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.
Vakti vardıysa aşkın,onu beklemeliydi
...
İsmet Özel
İsmet Özelpurpura.luna
Yük ağırlaştıysa, ferahlık yakındır… Rabbim darlığın yanına kolaylık verir, yüreğine en doğru vakitte dokunur. Bazen insan yorar, yorulur fakat Allah yormaz… Rabbim, gönlümüzün yükünü hafifletsin bu dünya sürgününde...
Ne ara büyüdük bu kadar? Yaşamak ne ara böylesine zor bir mücadeleye döndü? Hazırlanamadım bile, kalbim çocukluğu üstünde karşıladı evine gelenleri. O en sevdiği sözler, şiirler, hayaller dağınık duruyordu ortada, toplamaya bile vakti kalmadı. Ezildi o en sevdiği şiirler, paramparça buldu özenle büyüttüğü hayallerini ama en çok umutlarını bulamadığına üzüldü. Her gelen biraz koparmıştı onu dallarından. Kupkuru dallarını buldu arayınca. Yeşerir diye bekledi uzunca, ama kurumuştu bir kere, hangi can suyu ile geri dönebilirdi ki hayata? Kapıyı da açık unuttu epeyce zaman. Tanımaya bile vakti kalmadan hiç tanıyamayacağı yabancılar da uğradı kalbine. Gülen yüzlerine kandı, güzel sözlerine ama en çok yalandan hayallerine. Onlar zarar vermez sandı ama en çok o zaman yanıldı, en çok o zaman dağıldı evi. Yıkıldı duvarları, her köşesi ezberinde olan ο evin bu haline de kendisi yabancı kaldı. İnsan kendisine yabancı kalır mı hiç? Kaybeder mi kendisini hatalarında?
Kayboldum bilmediğim diyarlarda..
Çocukluğu üzerine yakışmıyor artık kalbimin ama her haliyle yabancılaştığım şu evin en tanıdık parçası o.. Onu da kaybedersem ne kalır ki benden geriye?
purpura.luna
"Hangi can suyu ile geri dönebilirdi ki hayata?" 🥀
düştüm, ama göğe...Duygu ve Düşünce
Düştüm, kanaya kanaya, acıya acıya... Düştüm ölmeyi dileye dileye defalarca. Düştüm de nefesim boğarken beni yaşamak gibi mücadeleye mecbur kaldım.
Canım çok acıdı demek gelmiyor içimden, canım çok kandı.. ve çok kanan canımın cezasıydı akmayan her göz yaşı. Ben çokça ağlayamadım Mavera, çokça boğuldum kalbimden süzülen göz yaşlarımda...
Düşmek hiç böylesine zor gelmemişti dünyaya.. Düşmek bu, yanmak olur mu hiç? Düşmek bu, yaktı da yaktı...
Düşmek, her seferinde daha ağır ve her seferinde daha da alışılmış.. Bilir misin Mavera alıştıkça ölmeye yüz tutuyor kalp..
purpura.luna
"Ama seni her gördüğümde
Baş üstü düşüyorum dünyaya..." diyor ya Deniz Tekin o misâl...