lalettayin
@qlwer
6 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
kapanmayan bir yaranız varsa; herhangi bir koku, esen rüzgar, uçan kuş, eski bir şarkının mırıltısı, bir ses, tanıdık bir yüz, bir an, bir insan her şey sanki anlaşmış gibi o yaraya tuz basar.
yara da hiç kabuk bağlamamış gibi en körpe yerinden sızlamaya yeniden kanamaya başlar
Reklam
Benim elbet bir bildiğim var:Hayat saçma sapandır.
Üstüme saçmalı tüfeğiyle ateş açtı hayat
Yaylım ateş,bombardıman,güldürücü gaz
Şairsin! Arkanı dönme! Neyin var sen de fırlat!
Hiç yoksa şu inkisarı kağıda geçir,sonuna kadar yaz
Nasıl olsa çıkaramazsın saçmayı etinden
Hiç deneme*
sana değil Davud'a yaraşıyor sapan
korkun var bölük pörçük
ümidin çatal çatal
baka gör bunların arasından
hangi yer sana ayrılmış
hangi yare senlik birşey bırakmış
çalap
Biz her şeye,
esirgeyen ve bağışlayan,
çokça esirgeyen ve çokça bağışlayan,
hep esirgeyen ve hep bağışlayan
rabbin adıyla başlayan adamlarız anna.
büyücülerin, haramilerin, borsacıların, reklamcıların, korsanların, işgalcilerin, bankacıların elinden kurtulmamız da bundan.
sanayi devriminde bile,
karanlık, rutubetli, çok bağırışlı,
çok nefessiz, çok sabahsız, çok aşksız, çok çiçeksiz, çok neşesiz, çok kitapsız
bir fabrikada hayatta kaldık sırf bu yüzden.
kahra atlas, kedere itibar olduğum o gün
çünkü dışarıyla hiç, kendimle çabuk anlaştığım bir gün
bağlandım yüzüyle yüzümü bir yetim gibi seven sabrıma
bağlandım beni dışarıdan edip içeri alan manaya
işte şuna korkunç çalıştım:
neden gidince hiç, hep dönünce uğramışım yanıma
işte şunu korkunç düşündüm:
kime denir yetim, velhasılondan başka kimdir kendine bela
Reklam