Biz birbirimizindik, ama birbirimizden o kadar ayrı kalmıştık ki, başkalarınındık artık. Yaşamlarımızda asıl hak iddia edenler işgalciler ve sadece işgalcilerdi.
"Korkma. Bunlar başına gelecek. Ve senin en beklemediğin zamanda gelecek. Doğa, en zayıf noktamızı bulma konusunda çok ustadır. Yeter ki unutma: Ben varım. Şu anda bir şey hissetmek istemiyorsun. Belki de hiçbir zaman bir şey hissetmek istemedin. Bu şeyler hakkında konuşmak isteyeceğin kişi belki de ben değilim. Ama yaptığın şeyi hisset."
Onun bu görüntüsü yaşamımda gece lambası gibi bir şey haline gelecek, neredeyse vazgeçeceğim günlerde beni uyanık tutacak, ona karşı arzumun sönmesini istediğimde yeniden tutuşturacak, hor görülmenin gurur türünden her şeyi yok edeceğinden korkarken, cesaret közlerini karıştıracaktı.