İnsan ruhu da tıpkı cennet ve cehennem gibi...
Kat kat...
Her bir katta bahçeler, azap çukurları, çiçekler ve ateşler vardır..
Cehennemine indildikçe kendi kötülüklerinle
yüzleşirsin.. Mazinin karanlığı bitmez, bir gölge gibi takip eder
seni.. Söylediğin yalanlar, kırdığın kalpler, kıskançlıklar,
haksızlıklar,
hainlikler, kötü niyetler dikilir karşına.. Bir zamanlar kalpten ettiğin ve sonra bozduğun yeminler
ölümsüz hayaletler gibi karşında durur... İşte o vakit anlarsın...
İnsan;
Ben bunu yapmam dedi mi bir kere... Şeytan, işini gücünü bırakır,
ve onu yaptırana kadar uğraşır...