-Bir kadının nasıl iyileştirileceği -“kurtarılacağı”- sorusuna verdiğim yanıt işitildi mi? Ona bir çocuk yapılır. Kadına çocuklar gerekir, erkek her zaman bir araçtır…
İnsanlığın Kirke’si ahlak, tüm psikolojileri tepeden tırnağa yozlaştırdı -ahlaklılaştırdı- ta ki aşkın “egoistçe olmayan” bir şey olması gerektiğine dair tüyler ürpertici saçmalığa kadar.
Bir şeyi “istemek”, bir şeye “ulaşmaya çalışmak”, bir “amacın”, bir “arzunun” peşinden koşmak -bunların hiçbirini yaşamadım ben. Şu anda bile geleceğime bakıyorum -uzak bir gelecek!- dümdüz bir deniz gibi uzanıyor önümde: hiçbir talep kıpırdanmıyor üzerinde.
Tinin ve aslında tüm organizmanın gebelik nedeniyle mahkûm oldukları o derin gerilimde, tesadüfün, dışarıdan gelen her türlü uyaranın çok şiddetle etkili olduğunu, çok derinden “çarptığını” fark etmiş miydiniz?
Suskun kalanlarda kalp inceliği ve kibarlık eksiktir daima; susmak bir itirazdır, sözünü yutmak zorunlu olarak karakteri bozar, -mideyi bile mahveder. Susanların hepsinde hazımsızlık vardır.-