"Kızım!Nasılsın bitanem? Nasılsın Aslım?
Gerisini duymuyorum bile..
ASLIM!!!
Şu ana kadarki tüm sözlerinin toplamından kat be kat etkili bu sözcük, depremler salıyor yüreğime... Soluklarım damarlarımdaki kanın hızlı dolanımına yenik düşmüş.. Bedenim amansız bir titreme nöbetinin pençesinde...
Kızının adı Aslı! Benim adımı koymuş ona. Bu gerçeği beynimin hiçbir köşesine yerleştiremiyorum. İnanamıyorum bunu yapabildiğine...
Telefonu kapatıp bana döndüğünde,gün ışığına çıkardığı örselenmiş duygularıyla benden kalır yanı yok.
"Evet"diyor."Aslım,dedim ona! Her solukta özgürce Aslım, diye haykırabilmek için...Son nefesimi verirken de dudaklarımda adının olacağından emin misin artık,değil mi?
Bir adın kalmalı geriye
Bir de o kahreden gurbet
Beni affet
Kaybetmek için erken,sevmek için çok geç..
Sayfa 474 - Kitabın son sayfası kitabı okumak istiyorsanız bu iletiyi okumayın!
Yaşamımdaki en hüzünlü sonbahar! Yere düşen solgun yapraklar benim yüreğimden kopuyorlar sanki. Her şeyin ilacı zaman değil! Unutulmayan/unutulmayacak acıların ilacı yok.