Abatıldı.
Daha duygusal bir kitap olmasını bekliyordum. Evet, duygusaldı ama yeterli değildi. Yazarın anlatmak istediği, odağına aldığı tek bir konu vardı ve onun dışına pek çıkmadı. Bu da duygunun bize geçişine engel olduğunu düşünüyorum. Çünkü duygu geçişleri çok fazla değildi.
Yazarın odaklandığı dediğim konu yazarın notu kısmında yazar tarafından da dile getiriliyor. Bu konu böyle işlemesi çok hoşuma gitti. Sevdiği kişiden nefret etmek zorundan kalan karakteri çok iyi işlemişti. Aynı zamanda bizi de nefret ve aşk arasında biraktı. Çünkü ben de Ryle'a karşı nefret ve sevgi arasında gidip geldim. Bu duyguyu yaşadıım hayatımda biri varken ve okurken aynı şeyleri üstün üstü gibi yaşamak tuhaftı.
Reklam
Kimileri rüyalarının peşinde koşar, kimileri de kabuslarının.Edebiyat
Bazı kitaplar tümüyle iyidir, güzeldir, bazıları da tam tersi. Ama bu kitap kendi içinde bambaşka bir kitap gibi de. Hem iyiydi hem kötü. Tümüyle yargıya varmak çok zor.
Abartıldığı kadar var mıdır yok mudur bilmem ama ben beğendim. Duygu geçişleri olsun karakterleri işlemek olsun çok iyiydi. En sevdiğim karakter Karen oldu. bana çok uzak ama bir şekilde ona çekildiğim karakter ise Daisy idi. Daisy karakterini çok sevdiğim söylenemez. Billy de aynı şekilde. .ok hataları vardı.
Bu arada kitap kendi halinde bazı tabuları yıkmaya çalışıtyordu. Ve bu çok iyi işlenmişti.
Konu güzeldi. Ama bence daha iyi yazılabilirdi. Sonlar cok güzel yazilmis. Basilari ise sıkıyordu. Bir de karekter arasindaki iliski konunun onune gecmis. Konuya odaklanacakken iliskileri hakkinda konusmalar falan araya giriyordu
Ölüm bilinci bizi daha çok yaşamaya yöneltir.
Kitap yoğun bir şekilde ölüm, son bulma, kurtulma, kaçma, gibi konuları içeriyor. Ama bu konulara zıt bir şekilde yaşama isteği, sorunlara çözüm bulma, savaşma, vazgeçmeme gibi konuları okuyucuya anlatmaya çalışıyor. Kitap beni çok düşündürdü, çok sorgulattı. Daha önce hiçbir kitapta bu kadar düşündüğümü hatırlamıyorum.
Veronika aile sevgisi ile yetiştirilen ama ailesi tarafından anlaşılmayan bir karekter. Kitapta iki aile var bu ailelerin tek ortak yönü evlatlarını kendi istekleri doğrultusunda yaşatmak. Yani onları delilikten uzak tutmak. Veronika yaşamın sıradanlığından sıkılıp intihara kalkışıyor ama beceremiyor. kendini tımarhanede buluyor. Veronika ölmeye çalışırken yaşıyor. Gerçek anlamda yaşamı buluyor. Ve oradakilere de yaşama isteği veriyor.Bu kitapta Veronika'dan çok Mari'yi sevdim. Edurd karekterine şans verilseydi çok büyük bir sanatçı olacağını düşünüyorum.
Aşk için ölmeli aşk o zaman aşkEdebiyat
Kral Menoitios'un oğlu Patroklos kazara işlediği bir suç yüzünden sürgün ediliyor. Kendisi bir prens bu işin içinden yalanla ya da başka türlü sıyrılırdı ama Patroklos'tan söz ediyoruz. Sürgün olarak Peleus'un sarayına yerleşir. Oradaki yaşam ve yeni görevleri ona uygun değildi. Kendisinin peşinde gönderilen, Prens Akhilleus'a hediye edilen annesinin liri, onun için oradaki şeylere katlanabilmesinin bir yoluydu. Akhilleus'un o liri çalmasıyla hayranlıkla dinler ve annesini anardı. Babasını pek anmazdı. Çünkü babası ideal bir baba değildi. Oğlunu tanımıyordu. Onu 12 yaşında evlemeye zorlamıştı. Akhilleus ile yakınlaşması sonu aralarında bir arkadaşlık oluşur ve Akhilleus Patroklos'u yoldaşı olarak babasına tanıtır. Yarı tanrı olan Akhilleus aynı zamanda döneminin en iyi savaşçısıydı. Annesi bir Tanrıydı ve ölümlü olan Patroklos'u asla sevemiyordu. Akhilleus ile ayırmaya çalışıyordu. Oğlunu kendi yönlendirmek istiyordu ki bunu başarmış gibiydi.
Akhilleus eğitim için Kheiron'un yanına gider. Patroklos da onun peşinde gider. Nereye gittiğini bilmeden ama Akhilleus onu bekler zaten. Eğitim sırasında arkadaşlıkları büyür ve aşka dönüşür. Aralarında oluşan bu ilişki o kadar özel ve kutsaldı ki okurken hissettim. Bu yüzden bana gerçek aşkın olduğuna inandıran bir kitaptı. Ve sonra o son. Akhilleus babası tarafından saraya çağrılır. Savaş vardır ve Akhilleus'u uyarır. Senin için geleceler, der. Akhilleus'u annesi kaçırır. Patroklos yine onu bulur. Orada Akhilleus'un biroğlu olur. Ve geç olmadan onu savaş için çağırmaya gelirler.
Akhilleus kısa süren ama sonunda kahraman olacağı, şöhretinin uzun yılllar anılacağı bir son seçer. Zaten çok bir şansı yoktu. Kralların ve tanrıların yanlış politikası ve Akhilleus'un elinde kalan son şöhret arzusu tahmin ettiğim sona ulaştırdı beni.
Reklam