“Kalmayı seçtiğin her sefer, bir sonraki sefer gitmeni daha da zorlaştırır. Sonunda, sınırını tamamen unutursun çünkü; şöyle düşünmeye başlarsın, ‘Beş yıldır buna katlanıyorum. Beş yıl daha ne olur ki?”
Birbirine çok benzeyen insanların... pek iyi uyuşmadığını düşünürüm. Eskiden ruh eşlerinin birbirini aynı iki kişi olduğunu düşünürdüm. Tıpkı bana benzeyen birini aramam gerektiğini düşünürdüm.
Artık ruh eşi denen şeye inanmıyorum ve hiçbir şey aramıyorum. Ama eğer inansaydım,ruh eşinin sende olmayan her şeyi taşıyan, sende olan her eye ihtiyaç duyan biri olduğunaa inanırdım. Seninle aynı şeylerden mustarip biri değil.