Rümeysa Deniz
@r_dniz
21 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
(Bana ait değildir)Hayat ve İnsan
Karanlıktaymışlar. İki embriyo, bir ana rahminde...
Her şeyden habersiz bekleşiyorlarmış, sudan bir beşiğin içinde...
Sarılıp birbirlerine, karanlıkta uyumuşlar öylece...
Haftalar geçmiş, ikizler gelişmiş.
Elleri, ayakları belirginleşmiş.
Gözleri çıktıkça meydana, Ikisi de çevrede olup biteni fark etmiş...
Ne rahat, ne güvenli bir dünyaymış bu...
Sıcak, ıslak, sevgi dolu...
"Öyle güzel bir dünyada yaşıyoruz ki" demişler, "...bize ne mutlu..."
Gel zaman git zaman, çevreyi keşfe girişmişler.
Bu karanlık dünyayı ve hayatın kaynağını deşmişler.
Onları besleyip büyüten kordonu fark edince O kordonla kendilerini var eden Anne'lerine şükretmişler.
Sonra başlamış bir var oluş tartışması:
"Buraya nereden geldik, biz nasıl olduk" diye sormuş ikizler...
"Annemiz" demiş biri, "O bizi var etti, bize can verdi."
"Ne biliyorsun" diye itiraz etmiş öteki, "Sen hiç Anneni görmedin ki...": "Belki de o sadece zihnimizdedir. Anne inancı bizi rahatlattığı için uydurduğumuz bir şeydir."
"ilişkiler-1"
Gözlerden ırak bir köşede gibi insan bazen. Bazense sadece kalplerden ve düşüncelerden .Yalnızca göz yanılsamasıdır bunlar. Kişiyi çizebilen uzun tırnaklardır ya da zıpkınlar veya dal parçaları olabilir. Her şey aslında çok nettir ancak onları karmaşıklaştıran düşüncelerdir.Bence düşünceleri açmak gerekir çünkü açılınca kapanmayan kapanmayınca zararlı olan bir pandora kutusudur düşünceler.Düşünceler çoğu zaman faydalıdır ama kalple uyum sağlayamadığı için çoğu zaman, yanlış anlaşılır,suçsuzdur ama kalple olan uyumsuzluğundan dolayı ispat edemez çünkü kalp güçlüdür bir an olsun dur durak bilmez hep atmaya devam eder her atmasında düşünceleri tek tek darbeleriyle parçalar bu darbeler ağır gelir düşünceye bu durumda olgunluğundan uğraşamaz ve ona kazanması için izin verir.Düşünce sinirlenir ama belli etmeyebilir bu yüzden birden çok düşünce üretir mutlu olmak için. Fakat düşünceler her zaman olgunluk gösteremeyebilir kimi zaman çok iğrenebilir hemen bırakır. Tek istediği iyi düşünmek olur.
Geçmiş zaman ve gelecek zaman arasında da bir ilişki bulunur.Aslında her şey arasında bir ilişki var anlatmama kelime yetmeyebiliyor.Geçmiş zaman bana çok yorucu geliyor kelime ya da anlam bakımından çünkü geçmiş ne bileyim bitmiş tükenmiş elde olmayan bir şey işte bence sıkıcı. O yüzden anlatmak için çabalamamalıyım çünkü sıkıyor .Sorun gelecek zamanda, geçmişi konuşmak şuan için aptallık olur şöyle diyeyim geçmiş konuşulurken şöyle olmuştu diyerek afallıyor ve pişmanlık yaşayabiliyorum keşke deyince de değiştiremiyorum ve var olan değişkenlik de değişmiyor değişmesi gereken bir sürü geçmiş çıkıyor çok ürkütücü ve yorucu. ve böyle "düşünüldüğünü" hissedince kazanması için gelecek zamana izin veriyor.Böyle zamanlar arası anlaşılır. Şu anda bence kendi kabuğuna çekilmiş bir