Ria
@r_nsb
Gülümse ve mutlu ol(◕ᴗ◕)
Hayatındakı güzel şeyler için şükür et(◍•ᴗ•◍)
Şu anda okuduğu kitap
Günümüzde insan aceleciliye mahkûm yaşar: Hep daha hızlı gitmek, daha fazla üretmek, daha çok inşa etmek, davranışlar daha hızlı (ve sürekli olarak) deyiştirmek gerekir. Ama dünya üzerinde yaşam buna hazır deildi. Insanin doğa üzerindeki basıkısı birçok türü (olabildiyince
hizli) uyum sağlamaya ya da yok olmaya mecbur birakmıştır.Diyer türlerden üstün olduğumuza, dünyay kendi irademize boyun eydirebileceyimize inanmak elbette her şeye gücü yetme" arzumuzu şimartiyor ama bu gayet aldatci.Gözlerimizi ve kulaklarmiz açalm. Etrafımızda uçan ve öten varlıklara biraz ilgi duyalım.
Carpe diem. "Anın tadını çıkar." Bu, "simdi"'de olmaya bir davet, Budizm'in "simdi ve burada" olmaya teviki, psikolojinin "günü gününe yaşama" tavsiyesidir. Geçmişin anlarından uzak. Geleceyin kaygılarından ve umutlarından azade.
Moğollar ve göçmen kuşların aksine, bizler yön bulma duyumuzu tamamen kaybettik. Manzarayı, yıldızları, doğayı okumay bilmiyoruz artk. Artık gerçekten yolunu bulmayı bilmeyen bizlerin, özel yaşamlarımizda kendimizi sık sık biraz kaybolmuş hissetmemizde şaşılacak ne var? Her şeyi bildiyimizi, her şeye hâkim olduğumuz iddiasındayız ama doğada, hem de "medenileşmiş doğada, bir yavru kuş kadar savunmasızız.
Alçak bir duvara konmuş, sar kakali, parlak gözlü, simsiyah bir karatavuk. iyi bakın ona: Karatavuk olmaktan memnun, deil mi? Solucan peşinde, çimlerin üzerinde seke seke yürüyor. Kendi varlığından tamamen tatmin olmuş görünmüyor mu? Kendimizden ve hayatımızdan onun kadar doygunluk duysaydık günlük yaşantımız
kuşkusuz daha hafif olurdu.
Bir hayat yolcusu olarak, bu yolda diğer insanlara iyilik yapabilmek için önce
kendin iyi olmalısın.
