Biz bu yolu kədərlə adladıqca anladıq:
Beşik necə işıqlı!.. Qəbir necə qaranlıq!.
Doğulduq - qarşımızda uzun bir yol, tükənməz!
Böyüdük – nə yazıq ki, uşaqlıq geri dönməz.
Qocalıqda yanırıq gəncliyin ötdüyünə,
Öləndə də - həyatın ömürlük bitdiyinə!..
Bəs hardadır səadət, harda? - sordum əlbəəl.
- Onu sənə bəxş edən Tanrı idi, ay əfəl!