Hikayeyi bitirdiğimde 9 puanlık bir kitap olarak düşünürken kitabın sonundaki Bradbury'nin sesli önsözünü okuyunca 10 puanlık bir kitap oldu benim için. Genel olarak beğendiğim ve benim düşündüğüm, "o zaman bu da böyledir" dediğim şeyleri Montag'ın da düşünmesini okurken çok keyif aldım.
Son olarak Bradbury'nin önsözündeki beni etkileyip 10 puan vermeye iten kısmı ekliyorum buraya:
"Zihnimdeki şeyleri üzerlerinde düşünmeye zamanım olmadan yazıya dökebilmek için hızlı yazmaya hep inanmışımdır. İçsel mantığıma, her ne ise, sadık olmak istiyordum. Dünyadaki herhangi bir insan grubuna sadık olmak istemiyordum. Kendi öfkeme sadık olmak istiyordum. Gruplara ait olmaktan hep korkmuşumdur. Demokrat, cumhuriyetçi, komünist, faşist veya... sadece tam bir Amerikalı olmak istemiyordum. Olabildiğince kendim olmak ve benim ne düşündüğümü keşfedip ortaya çıkarmak, sonra da onu mantık çerçevesinde değerlendirmek istiyordum. Ve ne düşündüğümü görmek istiyordum."