r

r
@rabiabulduk
Hissikablelvuku
karşılaşmadığımız otobüslere çarpıyorum her gün kafamı buzdan camlara yaslıyorum gözlerimi toprağa dikiyorum sulamak kolay. aklım almıyor seni ama kalbim. kamburumu çıkarıp ellerimle konuşuyorum onlar bana çizik çizik bir şeyler söylüyor ben geleceğine inanıyorum seni bu ellerle yakalayacağım, ellerinden. ölümü düşünüyorum, hayatım, gişesi olmayan sıkıcı bir film gibi geçiyor gözlerimin önünden, sen geçmiyorsun. şimdi sen benim hayatım olmuyor musun? ama kalbim! bir gün geleceğini biliyorum ve sen de bunu bildiğimi biliyorsun ama ikimizde bir şeyi çok iyi biliyoruz ki, o gün aslında hiç gelmeyecek. gel, ama. benim ol. beni günden yastıklarla boğ'ma. aklım almıyor seni ama baksana kalbim!
Şiir