Bir insanı tanımak için nasıl konuştuğuna, başkaları için ne söylediğine, öfkelenince ne yaptığına, ne seyrettiğine, ne okuduğuna bakın. Bunlar onun için dünyasının en önemli aynalarıdır.
Aynaya baktı. Kendisini baştan aşağıya süzdü. Gözleri daha da mavileşti ve iyice büyüdü.
"Sana sahip olup ardından tekrar kaybetmekten öyle korkuyorum ki" dedi ve devam etti : "Evet, kaybetmekten korkuyorum ama işin garibi neyi kaybetmekten korktuğumu tam olarak bilmiyorum." Düşündü. Kendisini aynada yeniden süzdü. "Belki de kendimi, zor bulduğum beni..." Ardından yine sol kolundaki yanığa gözü takıldı. İnce bir gülümsemeyle ona parmak uçlarıyla dokundu. Bir annenin, çocuğuna baktığı gibi bakıyordu. "Sen," dedi, "beni hiç bırakmadın. Senden ne kadar nefret edersem edeyim, orada durup bana eşlik ettin. Fakat bugün seni bile seviyorum. Ne güzel bir gün ki sen bile keyfimi kaçıramıyorsun."
Mükemmel olması gerektiğini düşünen insan, her zaman kendisinde mutsuz olacak bir şey bulacaktır. Mutlu olmak için hatalarınla, eksiklerinle, yapabileceklerinle kendini kabul et.
Her düştüğünüzde kalkabilecek gücü bulabiliyorsanız kendinizde, tekrardan başla diyebiliyorsanız kendinize, yaşamda sadece var olmuyor, yaşıyorsunuz demektir.