Bahar TAŞ
@rahab_tas
69 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Uykuya dalmaya çeyrek kalmış, pencereden esen hafif rüzgar eşliğinde şarkının beni uzak diyarlara götürmesine izin veriyorum, bambaşka bir ben doğuyo, herşey mümkün diyo, yeter ki kalbinle iste, İnan, dua et. Birkez daha yaşadığımı gerçek manada nefes aldığımı, varolduğumu hissediyorum.
Sahi kendimizle ne kadar baş başa kalabiliyoruz?Mutluluk dediğimiz şeyi ararken zamanın nasılda akıp gittiğini göremiyor muyuz? Kendimizden fedakarlık ederek bir şeyleri hedef belirleyip hep sonrasında rahata ereceğimizi düşünüyoruz. Peki ya yarın yoksa, iz bırakmadan gidenlerde yaşamış sayılır mı?
Reklam
Büyükler sayılara bayılırlar. Onlara yeni bir arkadaşınızdan bahsettiğinizde gerekli soruları asla sormazlar. "Sesi nasıl?" diye sormazlar mesela. "Hangi oyunları sever?Kelebek koleksiyonu yapıyor mu?" diye sorduklarını asla göremezsiniz. Onlar sadece, "Kaç yaşında? Kaç kardeşi var? Kaç kilo? Babası ne kadar kazanıyor?" diye merak ederler. Bunları öğrenince arkaşınızı tanıyabileceklerini sanırlar. Büyüklere, kırmızı tuğlalı, pencerelerinden sardunyalar sarkan, çatısında güvercinlerin uçuştuğu çok güzel bir ev gördüm" derseniz bu evi gözlerinde canlandıramazlar bile. Onların anlayabilmesi için, "Yüz milyonluk bir ev gördüm", demeniz gerekir. İşte o zaman, "Aa, ne kadar da güzelmiş!" derler.
Sayfa 23
Uykuya dalmaya çeyrek kalmış, pencereden esen hafif rüzgar eşliğinde şarkının beni uzak diyarlara götürmesine izin veriyorum, bambaşka bir ben doğuyo, herşey mümkün diyo, yeter ki kalbinle iste, İnan, dua et. Birkez daha yaşadığımı gerçek manada nefes aldığımı, varolduğumu hissediyorum.
Sahi kendimizle ne kadar baş başa kalabiliyoruz?Mutluluk dediğimiz şeyi ararken zamanın nasılda akıp gittiğini göremiyor muyuz? Kendimizden fedakarlık ederek bir şeyleri hedef belirleyip hep sonrasında rahata ereceğimizi düşünüyoruz. Peki ya yarın yoksa, iz bırakmadan gidenlerde yaşamış sayılır mı?
👌🏻🎈
Nazlı
@Nazlicim
·Bazılarına göre uzun, bazılarına göre ise kısa bir yolculuktur hayat. Molalar verilir zaman zaman, uykuya dalınır, otobüs bozulur... Bu hayat böyledir işte. İnenler ve binenler vardır. Hiç istemediğimiz insanlar oturur bazen yanımıza, bazen de hiç inmesin yanımızdaki deriz, bu yolculuk hiç bitmesin. Ama biter.
Kimi gülerek biner bu otobüse, kimi ağlayarak iner otobüsten... Kimi hasretle el sallar gidenin peşinden, kimi de mutlu bir omuz bulur yanındaki koltukta. Kederli bir hâl alır gece vakitleri yolculuklar. Yalnızlık gibidir bazı yolculuklar, bazıları kahkahayla final yapar.
Yıldızlara bakarak yolunu bulmaya çalıştığın zamanlar olur, yine de rotasız gitmeyi seçersin çünkü bir yere varamayacağını zaten öğrenmişsindir...
İnsan sevgiyle yaşar, insan intikam hırsıyla yaşar, insan başarı hırsıyla yaşar, insan inancıyla yaşar... Bunların hiçbiri yoksa yaşayan bir ölüden, sürüdeki koyundan hiçbir farkı yoktur.