İnsanlar, bilmediklerini bildiklerinde daha mütevazı oluyorlar. Fakat bilmediklerini bilmedikleri zaman dik oluyorlar. Boş başak aslında dik durur; çünkü içinde tane yoktur, eğilmek durumunda değildir. Dolu olan başak ise eğilir; çünkü içinde çok şey vardır.
Gösteriş ve övünüş, gönül zevki olmayan, yâhut gönlündeki zevki kendine yetmeyenlere yakışır. Hakikat ise, kendini ilân etmekten, tanıtmaya çalışmaktan müstağnîdir. Bir aynanın: “Ben aynayım,” demesine lüzum yoktur. Her bakanın onda kendini görmesi, “Ben aynayım!” demekten daha gerçek bir ifâdedir.