1000Kitap Logosu
Resim
İsmail Kara

İsmail Kara

Yazar
Derleyen
Çevirmen
Editör
BEĞEN
TAKİP ET
8.8
165 Kişi
560
Okunma
159
Beğeni
5,2bin
Gösterim
Tam adı
Prof. Dr. İsmail Kara
Unvan
Türk Akademisyen, İlahiyatçı, Araştırmacı, Yazar, Çevirmen
Doğum
Güneyce, Rize, Türkiye, 2 Şubat 1955
Yaşamı
2 Şubat 1955 tarihinde Güneyce/Rize’de doğdu. Güneyce İlkokulu’nu bitirdikten (1965) sonra babasından hafızlığını yaptı (1965-67). İstanbul İmam Hatip Okulu’nu (1973), fark derslerini vererek Rize Lisesi’ni (1973); İstanbul Yüksek İslam Enstitüsü’nü (1977); İ.Ü. Edebiyat Fakültesi Tarih Bölümü’nü bitirdi (1986). Dergâh Yayınları’nda editörlük, yayın yöneticiliği yaptı; Fikir ve Sanatta Hareket, Dergâh dergileri ile Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi’nin yayınına katıldı (1977-95). 1980-95 yılları arasında Sainte Pulcherie Fransız Kız Ortaokulu’nda (İstanbul - Taksim) Din Kültürü ve Ahlâk Bilgisi Dersi öğretmenliği yaptı. İ.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü’nde “İslâmcılara Göre Meşrutiyet İdaresi 1908-1914” başlıklı teziyle siyaset bilimi doktoru oldu (1993). Ekim 1995’te öğretim görevlisi olarak M. Ü. İlahiyat Fakültesi’ne tayin edildi. Kasım 2000’de Türk-İslâm Düşüncesi Tarihi doçenti, Haziran 2006’da İslâm Felsefesi profesörü oldu. Çalışmalarına İstanbul Şehir Üniversitesinde devam etti ve emekli oldu. Çalışma alanı çağdaş Türk düşüncesi ve çağdaş İslâm düşüncesidir.
136 syf.
·
Beğendi
·
Puan vermedi
İlk kez bir kitabı yalnız okumadım. İlk kez bir kitabın her satırı evimizin duvarlarında yankılandı. Âkif'in; "Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince, Günler şu heyûlâyı da, er geç silecektir. Rahmetle anılmak… Ebediyet budur, amma, Sessiz yaşadım, kim, beni nerden bilecektir?" dizelerine yapılan tatlı bir nazire gibi... Kitap ismi ve cismiyle müsemma bir içeriğe sahip. İsmi gibi içeriği de elem veriyor.. Ve cismi kapağının sertliği; dışı sertliği, içi yumuşaklığı hissettiren yürek kelimesiyle bütünleşiyor.. Kitabın kapağı ve sahifelerinin kalitesi de boyutu da çok güzel.. Biraz biyografi, biraz anı-hatıra ve sayfalara saçılmış fotoğraflarla albüm niteliğinde bir eser. Ekseriyetle Âkif'in sıkı dostlarının yazdığı 3 iskelet kitaptan faydalan bu eser sadece Âkif'i değil, Akif hakkında yazılan kitapları, Akif'in çeşitli cemiyetlerden dostlarını da tanıtıyor. Bir İsmail Kara klasiği olduğunu belli eden cinsten. Böyle bir şairin hayatını okurken insanların duygulanmaması yani içten bir şeyler duymaması mümkün değil. Tabi bunları kendime saklamakla niyetliyim. Bir tanesi hariç! Âkif, hasta olarak İstanbul'a döndükten sonra acaba ziyaretine devletlülerden kimler geldi diye merak etmedim değil. Ve cenazesi, gençlerden oluşan bir cemaat. Yine bir devletlü aradı gözüm, cenaze fotoğraflarında, ama yoktu. Ve öldükten 4 sene sonra mezar taşı yapılıyor. Ve yine gençler üstleniyor bunu. Yazı başında Âkif'in sessiz yaşadım dizelerini paylaşmıştım. Âkif İstanbul'a sessiz döndü yani bir iki gazete küçük birer pasajla duyurdu gelişini. Sessiz öldü. Yine bir iki gazete nezaketen bildirdi. Cenazesinde toplanan 10 bini aşkın kişiyi 11 öğrenci toplamış; fakültelerden, sokaklardan... Mezarında 2 sene sessizce yattı. Eminim Fâtiha okuyanları, o dönemler Edirne Kapı mezarlığına yolu düşüp, şu kimsessize de bir Fâtiha okuyayım diyenlerle doludur. Ölümünden iki yıl sonra o sessizlik yerini gürültüye bırakmaya başlıyor. İstanbul üniversitesi talebeleri, büyük şairin mezarını yapmaya niyetlenince çıkan homurdanma sesleri bunlar!. (Bir parantez de İsmail Kara'ya açmak istiyorum. Vefa bir yazar ismi olsaydı bu yüz yılda adı İsmail Kara olurdu. Bu güzel eseri bizler için Fulya Abanoğlu ile hazırladığı için, ve emeği geçen herkesten Allah razı olsun) Son söz: "Evet, ona tam bir "İslâm şairi" diyebiliriz. Kuvvetli, îmanlı, ateşli bir İslâm şairi! Fakat, Türk dâima başta kalmak şartiyle. Dört lisanı edebiyatile bilen Âkif Türk olarak yazdı, Türk olarak düşündü, Türk olarak yaşadı ve nihayet Türk olarak öldü." (H. B. Çantay)
Okuyacaklarıma Ekle
50 öğeden 1 ile 10 arasındakiler gösteriliyor.