Rahime Yıldırım
@rahimeyldrm0
Kitaplar, engin bir deniz. Elimde bir olta,
yakaladığım her şey burada.
#121735383
#163147215
#194521848
English Teacher
English Language and Literature
16 Haziran
1133 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
İsmet Özel'in Erbain'ini, Üç Meselesini, birçok şiirini okudum, dinledim; çok da severim. Bu otobiyografik türe yakın bulduğum eseri yazardan okuduğum 3. kitap oldu. Yazarı tanımaya ve dahi anlamaya en yakın hissettiğim eser oldu bu. İçerisinde kendi masalından bahseden bunun yanı sıra komünizmden, sosyalist düşünceden, müslümanlıktan da bahisler açan gayet önemli bir eser. Son 3 sayfada durdu durdu beni kalbimden vurdu. Gerçi giriş cümlesi bir ipucuymuş zaten öyle sağ bırakmayacağının okuyanını. Kitabın ismini ve arka kapakta bulunan yazıyı son sayfalara saklamış yazar. Oldukça imrendiğim alıntıları var. Düşünme ufku beni cezbediyor İsmet Özel'in. Çok zeki buluyorum kendisini. Sert mizacı olduğunu düşündürüyor bana yazdıkları ve üslubu. Keskin bir bakış ve görüş. Sorgulamadan içine doğulan bir ezber ve alışkanlık dinindense önce yanlışa düşüp sonra doğruyu bulmak düşüncesini soktu aklıma. Bu konu zihnimde dönüp durdu uzun süre. Hiç düşünme ihtiyacı hissetmediğim bir husustu ne yalan söyleyeyim. Kitabın adını aldığı şu çarpıcı alıntıya bir bakın:
“Thoreau, ABD'nin Meksika'ya karşı yürüttüğü emperyalist savaş sırasında konan nüfus başına vergiyi, 'ödediği dolar bir adam öldürmek üzere, başka bir adam veya tüfek satın almaya yaramasın' gerekçesiyle vermeyi reddedince bir gece hapiste yattı. Kendisinden on dört yaş büyük olan ve birçok özgürlükçü düşünceyi kendisiyle paylaşan Ralph Waldo Emerson, telâşla arkadaşını görmek üzere onun hücresine girdiğinde aralarında şöyle bir konuşmanın cereyan ettiği anlatılır:
- "Henry, neden buradasın?"
- "Waldo, sen neden burada değilsin?"
Devamında sorar Özel: 'Kim nerededir? Yerimizi biliyor muyuz?'
Bana üniversite yıllarımdaki Amerikan edebiyatı derslerimi ve sunumları, okuduğumuz, inceleyip analiz ettiğimiz romanları anımsattı bu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Çok kitabım oldu bu zamana kadar ama hiç bi' kelime defterim olmamıştı. Çok hediye kitabım oldu ama hiç bu kadar anlamlı olmamıştı. Tarif edilemez bu duygu... Ben bana imzalı bir kitap hediye edildi zannetmiştim ama meğer yılların yaşanmışlığı sinmiş kıymetli bir birikimini vermiş kıymetli yazarımız biz okurlarına. Hayret makamındayım, bir kelime hem şiirden hem dönemden hem filmden hem başka bir eserden, bazen doğadan nasıl bu kadar çerâğ yakar gönüllere? Sayfalarca kaynakça var kitabın sonunda ve bir sürü film ismi, alıntılar... İnsan bu kadar çok eseri görünce hepsini gerçekten okumuş, izlemiş, yetmemiş anlamış, onunla da avunmamış bizlere tebliğ ediyor bir de diye düşünerek bu birikime gıpta penceresinden bakakalıyor. Edebiyat ile harmanlanınca ortaya 'sanat' çıkıyor buna iyice inandım artık bu eserle. Kalbine leylak kokulu notlar iliştirmek... Ne incelik ama!
Daha birçok cümlenin altını çizdim ama en çok hoşuma gidenlerden birkaçını burada paylaşmak istiyorum. Umarım daha çok okurun olur kalbimi kucaklayan eser.
“Kendini bulmak için kelimelerin peşinden yuvarlanan bir anlam yumağından başka nedir insan?”
“Terbiye edilen kalbe 'gönül' denir. Rabbim kalbinizi gönül eylesin.” (Ne güzel bir dua.)
*İlgilisine küçük bir not: Kitabın yazarı Raşit Keskin beyefendinin Twitter'daki faydalı ve edebî paylaşımlarını oldukça iyi buluyorum, düşünmeye ve yazmaya teşvik edici etkinlikleri oluyor. (#CumartesiÖyküleri gibi.) İsteyen oradan da takip edebilir. Naçizane tavsiye olsun. :)
Ökkeş deyince çocukluğum gelir aklıma..
Muzaffer İzgü ile ortaokul yıllarımda tanıştım.. Okul ile evimin arası yürüme mesafesindeydi. Öğle aralarında ev ile okul arasında mekik dokurken elimden düşürmediğim, zevkle okuduğum, okurken heyecanlandığım o muhteşem seriydi Ökkeş hikâyeleri. Hatırladığımda hem yüzümde hafif tebessümler oluşturan hem de iyi ki tanışmışım bu kitap serisiyle dediğim ve aynı zamanda okuma alışkanlığımın başlamasına vesile olan seriydi.. Benim için yeri hep özel ve güzeldir bu çocuk kitabı serisinin. İlk fırsatta alıp kütüphanemin diğer üyeleri arasına koyacağım. Ha bir de küçük kardeşime de okutacağım bu seriyi mutlaka. Bende iz bıraktı, belki başka kalplere de dokunur -ki bundan hiç şüphem yok.
Okumayı düşünenlere keyifli okumalar diliyorum. ;)
Cuore
İtalyan yazar Edmondo de Amicis tarafından kaleme alınan ve orijinal adı "Cuore" olan kitap, tür bakımından çocuk kitabı kategorisinde yer alıyor olsa da, tıpkı ünlü "Küçük Prens" kitabı gibi yetişkinlere de çocuk masumiyetinde saf ve katıksız duygular sunuyor. Okuduğum her dizede kendi Enrico'mu gördüm, kendi hikayemin satırlarının altını çizdim diyebilirim aslında..
Ara ara kitabın yer verdiği ve benim de aslında en sevdiğim, ilerleyen sayfaları karıştırıp anne baba nasihatlarının yer aldığı bölümleri kovaladığım, hem çocuk hem yetişkin diliyle hayattan örnekler bulduğum ve bu sebeple gerçeğe daha yakın gördüğüm, beni içine daha çok çeken bir eserdi. Keyifle okudum gerçekten. Okuduklarımdan oluşturmaya çalıştığım üç yıllık kütüphanemin rafında geçtiğimiz yaz yerini aldı.. Çocuk Kalbi diye isimlendirilmiş olsa da, ben ayırt etmeksizin çocuğundan yetişkinine her okuyanın kalbine dokunacağını düşünüyorum. Merak uyandıranlara ve bu yazılanları okuduktan sonra kitabı alıp okumayı düşünenlere keyifli okumalar diliyorum.