Bazı yazılarda kendimizi görürüz.Alıntı
Gerçek samimiyetlerin uzaklaşmakta olduğu bir dönemden geçiyoruz. Sanırım bunun yüzünden çok kalabalık toplumlarda bile yalnızlık duygusu içimi kemiriyor. Çünkü sahte gülüşlere kanmayacak kadar yorgunum. Ruhumun sömürüldüğü değil de kendime ayırdığım muazzam derin sessizlik bile artık daha değerli bir durum haline gelmeye başladı. Zira sayısız arkadaşlığın ve dostluğun manevi boyutunun özünden uzak ve sembolik bir anlam taşıdığını yavaş yavaş farkediyorum. İşte aslında oluşan bu farkındalık insanın ruhunu infilak ediyor. Anlaşılmadığın yerde çiçekler açmıyor aksine tüm benliğimle emek verdiğim rengarenk çiçeklere bile insanlar kişisel çıkarları doğrultusunda çok kolay bir şekilde ezip geçiyor. Anladım ki içimde büyüttüğüm duygular bu çağ ile örtüşmüyor…
Sana geldim, dört bir yanımın yangınıyla. Etrafım alevlerle kuşatılmış, harlanan ateşi yedi kat semaya uzanan bir sevdayla geliyorum sana. Bir serinlik iliştir bana, sakinleştir gözlerinin ferahıyla.. Geldim sana, yetmiş dünya dolusu bir hasretin sancısıyla. Gökyüzüne bakar gibi bakıyorum, kollarını açmış annemin kucağına koşar gibi koşuyorum sana.
"Ant olsun, size içinizden öyle bir peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona ağır gelir, size çok düşkündür, müminlere karşı şefkat ve merhamet doludur."
Tevbe suresi 128. ayet
Adı güzel, kendi güzel, alemlere rahmet Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa’ya (sav) sonsuz salât-u selâm olsun. 🌹
#MevlidKandili’miz mübarek olsun.