Tasavvufa göre ibadetler birtakım manevi ve ahlâkî duygu ve düşüncelerin ifadesidir. Bu açıdan bakıldığında namaz Allah sevgisinin, oruç sabrın, zekât cömertliğin, hac Allah'ı müşâhedenin ve kurban Allah'a teslimiyetin bir ifadesi ve aracı olarak değerlendirilebilir. İbadet ederken daima işin manevî ve ahlâkî cephesi de dikkate alınmalıdır. Eğer ibadetler şekilden ibaret kalırsa beklenen amaç gerçekleşmemiş olur. Daha da kötüsü kişisel çıkar ve gösteriş amacıyla ibadet etmektir. Böyle bir ibadet insanı manevî ve ahlâkî bakımdan yüceltmek şöyle dursun bilakis çöküntüye sürükler.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Gönül dünya ile meşgul olunca vakit dünya, ukbâ ile meşgul olunca vakit de ukbâ olur. Bir bakıma insana galip olan hal, kişinin vaktidir. Sûfiler "vakit" kavramını "İbnü'l-vakt" şeklinde kullanırlar. Bunun anlamı, sûfinin içinde bulunduğu âna göre en evlâ olan şeyi seçip yapmasıdır. İbtilâ ve imtihanla karşı karşıya ise, rıza ile teslim olmalı ki vaktin hükmüne uygun hareket etmiş olsun. Bu nedenle sûfi, geçmişe üzülmeyi ve gelecek için telaşlanmayı bırakıp içinde bulunduğu ânı değerlendirmelidir.