Ölümlünün ebediyetle karsılaştırıldığı ve hayatın anlamını içeren bütün o kavramlar -Tanrı, özgürlük,iyilik, vs.Hepsini mantikî bir incelemeden geçirelim.Bu kavramlar aklın eleştirisini kaldıramazlar.Çok korkunç değilse bile gülünç bir şey değil midir ,bizim o kibir ve avuntuyla çocuklar gibi oluşumuz.Hani saati parçalayıp zenbereği bozan ve onu bir oyuncak gibi kullanıp da,sonra "saat niye çalışmıyor artık ?" diye şaşan bir çocuk gibi..