"Sanki ölüler oratoryosunda koloratur sopranoyum da cümlem eksik, notalarım çaresiz, aryalarım öksuz kalmış. Piç bir ölüm sancısı yüreğimde yer etmiş de ben o sancıya silah doğrultmus tetiğe basmışım. Namludan çıkan kurşunlar sancıyı ıskalamış yüreğimi delip hislerimi katletmiş sanki. Insan neden hislerinin katili olur Boyozcum? Hisler gidince geriye kalan nedir? Ha nedir?''