Juliet
@railey
Math
38 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Aşk ve Gurur neden favori kitabım?Edebiyat
10/10
“Çocukken kitaplar, elimden hiç düşmeyen sihirli kapılar gibiydi. İnce parmaklarımın arasında tuttuğum her kitap, beni bambaşka diyarlara götürür, tanımadığım insanlarla tanıştırır, hiç bilmediğim duygularla tanışmamı sağlardı. Sayfaların o kendine has kokusunu hâlâ hatırlıyorum; biraz mürekkep, biraz kâğıt, biraz da hayallerin kokusu… O zamanlar inanırdım ki, bütün hikâyeler mutlu sonla biter. Kahramanlar en sonunda kavuşur, kötüler yenilir, kalpler kırılmaz. Sonra Aşk ve Gurur’la tanıştım. Bu kitabı ilk kez elime aldığımda, belki de bana sadece güzel bir aşk hikâyesi anlatacağını sandım. Ama sayfaları çevirdikçe gördüm ki bu hikâye, aşkın ötesinde; gururun, ön yargının, yanlış anlamaların ve değişimin hikâyesiydi. Elizabeth Bennet… Onun zekâsı, sözlerini sakınmadan dile getirişi, kendi değerlerinden asla ödün vermemesi, bana çocukluğumdan beri hayalini kurduğum cesur karakterleri hatırlattı. Belki de her zaman içimde bir yerlerde güçsüz olduğumu hissettiğimden, onun cesurluğu bana ilham vermişti. Bazen gülümsedim, bazen ‘keşke ben de böyle olabilsem’ dedim. O, bana insanın kendi sesini bulmasının ne kadar kıymetli olduğunu öğretti. Eğer bir insanın sesi yoksa, kendi benliği de olmuyordu. Sesi olmayanın karakter kimliği dalgalı bir denizde batmakta olan bir gemi gibi çırpınıp duruyordu.Ve Darcy… İlk başta mesafeli, soğuk, hatta biraz kibirli geldi. Ama hikâye ilerledikçe gördüm ki bazen en derin duygular, gururun kalın duvarlarının ardında saklıdır. O, bana en güzel değişimlerin, sevdiğimiz insanlar uğruna gururumuzu bir kenara bıraktığımızda yaşandığını gösterdi. Onun dönüşümü, kalbin ne kadar güçlü olabileceğinin kanıtıydı. Aşk fedakarlıklara değerdi. Aşk eğer doğru kişiyi bulduğuna inanıyorsan çoğu şeye değerdi. Aşkta gurur olmazdı, aşk belli kalıplara sığmazdı, o
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Güney Fırtınaları – Fırtınanın İçinde Büyüyen Bir Bahar
Bazı kitaplar vardır, kapağını kapattığında bile sayfaları hâlâ parmaklarının arasında hissedersin. Kelimeler hafızanda, sahneler kalbinde yankılanır. Güney Fırtınaları benim için tam da böyle bir kitap oldu.
Kennedy, hayatın onu defalarca yere sermesine rağmen hâlâ incelikle gülümseyebilen bir kadın. Onun hikâyesinde en çok sevdiğim şey, yaralarını saklamaya çalışmamasıydı. Çünkü o, yaralarıyla var olan biriydi. Onları yok saymadı, onlarla yaşamayı öğrendi. Her sayfada, insanın ne kadar kırılgan olursa olsun yeniden sevmenin mümkün olduğunu hatırlattı.
Ve Jax… Onun hikâyesi daha sessizdi. Sanki içindeki kelimeler yıllardır bir kapının ardında tutulmuş, anahtarı kaybolmuş gibiydi. O kapı, Kennedy’nin varlığıyla yavaş yavaş aralandı. Bazen gözleriyle konuştu, bazen sessizlikleriyle en yüksek cümleleri kurdu. Jax’in içinde, fırtınalarla boğuşan bir çocuk vardı ve o çocuk, Kennedy’nin yanında güvenle büyüyebildi.
Yazar, bu iki karakteri öyle bir dokunuşla buluşturmuş ki, hikâye yalnızca bir aşk hikâyesi olmaktan çıkıp bir iyileşme yolculuğuna dönüşüyor. Çünkü burada “aşk” dediğimiz şey; kırıkları onarmak, eksikleri tamamlamak, yaraları sarmak değil… Tüm bunlara rağmen birinin elini tutmayı seçmek.
Bazı insanlar hayatımıza fırtına gibi girer. İlk başta seni savurur, dengeni bozar, etrafındaki her şeyi alt üst eder. Ama sonra fark edersin ki o fırtına seni yıkmak için değil, seni bulunduğun yerden alıp daha güzel bir yere taşımak için esmiş. Kennedy ve Jax birbirinin fırtınasıydı ama aynı zamanda limanı da oldular.
Her bölümde geçmişe dönüşler, çocukluklarından gelen anılar, yaralarını anlamamızı sağladı. Bu geri dönüşler, hikâyeyi daha da gerçek kıldı. Çünkü kimse bugünkü hâline, geçmişini geride bırakarak
6/10
2025 13. kitabı
