"Ne verebilir ki bana dünya?
Hep mahrumiyetlere katlanmak! Hep mahrumiyetlere!
...
Dehşet içinde uyanırım her sabah,
Ağlamak gelir içimden,
Düşündükçe günümü,
Tek, evet tek bir isteğimi bile gerçekleştirmeyecek günü,
...
Gece olunca da, korkarak
Yatarım yine yatağıma:
Burada da yine yok huzur,
Ürkütür beni vahşi rüyalar.
Gönlümdeki tanrı,
Derinden sarsar benliğimi:
Tüm güçlerimin hâkimi,
Harekete geçiremiyor hiçbir şeyi:
Ve böylece yüktür bana var olmak,
Arzularım ölümü, nefret ederim hayattan."