ramazank
@ramazank1
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yazarının sonraları 50 kadar sayfasını sevdiğini ama tamamından memnun olmadığını notladığı Dostoyevski eseri. En başarılı romanlarından biri olmayabilir, aynı zamanda çıkış romanlarından biridir. Sürükleyici başlar temposunu sürdürür ama sonlara dek koruyamaz. Öz yaşamsal izler taşır, yani; Ivan Petroviç (Vanya) Dostoyevskinin gençliğini çağrıştırır.
Ezilenleri aşağılanmışları anlatır ismine nazır. em şundan da bahseder; kendimize bile itiraf etmekten kaçındığımız şeyler vardır belki bazen zor da olsa itiraf edebildiğimiz yine de bir ikincilliğe müsaade edemeyecek kadar korkunç ve herkes bunları açığa çıkaracak olsa dünyayı saracak o pis kokuda hepimiz boğuluruz. İşte bunların hepsini Vanya'nın suratına Prens'le oturduğu içki masasında bir bir vurur, ki kitabın en ateşli diyalogunu içerir.
"Herkes, hepimiz, benliğimizin en gizli köşelerini olduğu gibi açığa vurabilseydik; başkalarına, hatta en yakın dostlarımıza, sırası gelince kendimize bile itiraf etmekten çekindiğimiz ne varsa, hepsini korkmadan ortaya dökebilseydik dünyayı saracak pis kokudan hepimiz boğulurduk."
İyi okumalar
"...gerçi her şeyi açıkça konuşmalı: Sinirlerim bozuk olduğundan mı, yeni evimi yadırgadığımdan mı, yoksa yakında geçirdiğim bir üzüntüden mi ne, karanlık basar basmaz yavaşça mistik korku adını verdiğim bir ruh hali gelir üzerime... Son derece iyi, ama zayıf, sinirli kişilerde ara sıra böyle olur; iyiliklerine rağmen üzülmek, öfkelenmek, onları sanki sarhoş eder, bundan zevk alırlar ve mutlaka başkalarına, suçsuz, çoğunlukla da en yakınlarından birine çatarlar. Örneğin kadınlar, ortada incir çekirdeğini dolduracak bir sebep yokken kendilerini mutsuz, kırgın hissetmek ihtiyacı duyarlar. Pek çok erkek de böyle durumlarda kadınlara benzer, üstelik ruhça zayıf, kadın tabiatlı erkekler de değildir bunlar."
İnsan bazen duygularına yenik düşer, yapmayacağı şeyler yapar ve hayatını rayından çıkarır. Bu duruma mantık bir süre direnir, sonrasında ise teslim olmak zorunda kalır. Kalp artık beyni yenmiştir. Saplantılar ve tutarsızlıklar hayatın bir parçası haline gelmiştir. İşte bu kitapta bahsedilen “sağlıksız bir aşk” tam da insanda bu tahribatları gerçekleştirir.
Orhan Pamuk bu eserinde tam manasıyla sağlıksız bir aşkı resmetmiştir. Soyut kavramları nesneler aracılığıyla somutlaştırmış ve ana karakterin hissiyatını bize derinlemesine sunmuştur. Tüm bu saplantılı aşkı ve sorunlu karakteri bize anlatırken yanında da 70'lerin İstanbul'undan, devrin siyasal çalkantılarından, Yeşilçam'ın nostaljik ambiyansından ve de dönemin sosyetesinden başarıyla bahsetmiştir. Saplantılı bir aşkın romanıdır bu kitap; sağlıksız bir aşkın.
"Bir kere Beyoğlu'nda karşılaşır da birlikte yürürüz diye sekiz yıldır hayal kuruyorum." s. 471.
