181. Andolsun ki Allah, "Allah fakir, biz ise zenginiz." diyen kimselerin sözünü işitti. Onların söylediklerini ve haksız yere nebileri öldürmelerini yazacağız ve: "Yakıcı ateşin azabını tadın." diyeceğiz.
("Allah'a güzel bir borç verip de, Allah'ın ona kat kat fazlasını vereceği o (bahtiyar) kimdir? Allah, (rızkı) daraltır ve genişletir. O'na döndürüleceksiniz. (2/Bakara, 245) ayeti indiğinde Yahudiler şöyle dediler: "İhtiyaç sahibi, daha zengin olandan borç ister. Demek ki Allah fakir, biz ise zenginiz." Bu sözler üzerine Al-i Imran Suresi 181. ayet indi." (İbni Ebi Hatim, 2429, 4589)
Allah'la ilgili bir ayeti beşerl kıstaslarla yorumlayıp, ayetin anlamını inkar ve alay konusu edinmek, bir Yahudi ahlakıdır. "Allah'ın eli", "Allah'ın gözü", "Rahman arşa istiva etti." gibi ayetlerde: "Bizim de elimiz, gözümüz var. Bu ayetleri kabul edersek Allah'a cisim izafe eder, onu yarattıklarına benzetiriz." diyenler de aynı hataya düşmektelerdir. Çünkü Allah'a iman, gaybın konusudur. Gayb akıl, yorum ve kıyasla anlaşılmaz. Gayb mutlak teslimiyet ve tasdik ister.
Allah kendini böyle tanıtmayı uygun görmüş, resulleri bunu yorumlamadan aktarmayı tercih etmiş ve seçkin sahabiler ayetlere iman edip, lafızlarını yorumlamadan bizlere nakletmişlerdir. Bizlere düşen Yahudi ahlakıyla değil, Resül ve sahabe ahlakıyla isim ve sıfat ayetleri ne yaklaşmaktır. Ayrıca bk. 5/Mai de, 64; 7/A'raf, 180, 42/Şürā, 11;57/