Kadir Onur Mete
@ramourue
Hepimiz tabutlara sığmak için büyümüyor muyuz?
Reklam
Alda’nın varlığı, içindeki karanlığa dokunmuş, onunla zıt bir dünya taşıyordu. Kendi dünyası ise yorgun, bitkin, neşesizdi. O parlak sesi, umutla bakan gözleri, karşısındaki grilikle çarpışıyordu. Ve Zeno, kendi içinden şu cümleyi geçirdi:
“Benim imkânsızlığım… onun mümkünlüğüydü.”
Var olan her kusursuz şeyin ardında acılar gizliydi. En sıradan çiçeğin açması için dünyanın çile çekmesi gerekiyordu sanki...
Reklam