İnsanı En İnsan Gibi Anlatan Kitap
Az önce bir filmin yazısını yazdım ve dedim ki “benim favori yazarım yok”. Tabii burası blog değil insanlar buraya kitapla ilgili yazı okumaya geliyor günlük gibi buraya yazmayacağım ama o yazıyı kapatıp buna geçince aslında favori yazarım olmaya en yakın kişinin kitabını inceleyeceğimi görüyorum. O yazıya sizi yönlendirmeden kısaca bahsetmem gerekirse zaten böyle ünlü kişilere bağlanma durumum yok benim. Bu hayatımın her alanında geçerli. Filmler oyunlar müzikler kitaplar asla favori bir üreticim yok. Hoş favori bir serim bile yok yani. Kitap serisi oyun serisi falan bunlar da yok. Belki Dark Souls ucundan. Bunun en önemli sebeplerinden birisi banger banger banger yapamamaları. Kimsenin. Bir yazarı ne kadar seversen sev kötü bir kitabı olabilir. Olabilir zaten ama sen de sevebilirsin diyebilirsin ama ben isterim ki madem sevip bağlanacağım bu adam süper bir şey olsun yani kalemini beğeneyim anladınız mı roman yazmayı bırakıp film incelemesi yazsa yine okuyayım öyle bir şey olsun. Yani anladınız mı biraz daha duygusal bir bağ gibi? Arkadaşım olması gibi. Parasosyal mi evet ama arkadaşım. Yani arkadaşım spor dergisinde yazsa okurum çünkü o yazı sporla da ilgili olsa ben anlamasam da takip etmesem de onun ruhundan bir şeyler taşır ve ben hayatımda o ruhu deneyimlemek istiyorum zaten. İşte Woolf GGM’den sonra en çok böyle hissettiğim yazar oldu. Bunu dediğim için utanıyorum ama asla larp değil “Kalemi çok kuvvetli”.
Kuvvetli kelimesinin ne kadar hiyerarşik olduğuna falan değinmeden kitaba geçelim. Woolf inanılmaz bir yazar. Şahane. Okuduğum en iyi kitaplardan bir tanesi. Bu kitap psikanaliz yapan herkesin başucunda durmalı. Ama sadece o değil insanlara azıcık bile merakınız varsa felsefe sosyoloji psikoloji toplanın ve bu kitabı okuyun. Bu kitap her şeyi anlatıyor. Ve
Merhaba!!
(Spoi vardır)
Bugün sizlere ilk kitabına bayıldığım bir kitap ile geldim;)
Konudan kısaca bahsetmek gerekirse;Soner çocukluktan beri aile travmaları olan bir erkektir.Bir gün gecenin bir vakti yüksek dozda uyuşturucuyu kendine enjekte ederek hayatına son vermeye karar verir.Ve o anda o mesaj gelir.Beste'den...
Soner her gün Beste'nin yazıp yazmayacağını merak eder ve o gün intihar etmemeye karar verir.Beste kızımızda sözünde durar ve her gün bıkmadan usanmadan Soner'e mesaj atar.
Öncelikle ilk 
İzler Kalır hakkında konuşmak istiyorum.
Yazım dili çok akıcıydı,çerezlik bir kitaptı.Karakterlerle çok rahat bağ kurmuştum.Olaylar eğlenceli ilerliyordu.
İlk kitabımızın sonuda zaten Soner'in intihar etmesi ve Beste'nin hayal kırıklığıyla bitiriyor.
İlk olarak sormak isterim!Soner sen bu kızı bu kadar seviyorsan ikinci kitapta bu kız gitmesin diye uyuşturucuyu bile bırakmaya karar vereceksen eğer,neden intihar ediyorsun!Beste'nin üzüleceğini biliyorsun?...
İlk kitapta bazı laf kavgaları bana göre çok çocukçaydı ve gereksizdi.Bir zorbamız vardı:Ozan.Gereksiz yere resmen zevk için millete zorbalık falan yapıyordu.
Beste'yi seviyordum ama bazen çok yapmacık davranıyor gibi geliyordu.
İlk kitap çerezlik rs'deyken okunabilecek türden bir kitaptı.Ama yalan yok güzeldi.
İzler Kalır 2
Yarım bıraktığım hepsini okumadığım bir kitap hakkında inceleme yazıp 'okumayın çok kötü 'veya 'mukemmel' demeyeceğim.Ama okuduğum kadar konuşmak istiyorum.
İlk baştaki o iç karartıcı hava ikinci kitapta yoktu.Uyuşturucu bana göre öyle istenince bırakılabilecek bir şeymiş gibi konuşulmuştu.Beste"de zaten kitabın ortalarına doğru 'koçum, aslanım ' tarzı konuşuyordu.Daha çok evli,mutlu, çocuklu bir kitap gibiydi.
Bana göre ikinci kitap ya hiç yazilmamaliydi yada ikinci kitapta kötü sonla
İzler Kalır hakkında konuşmak istiyorum.
Yazım dili çok akıcıydı,çerezlik bir kitaptı.Karakterlerle çok rahat bağ kurmuştum.Olaylar eğlenceli ilerliyordu.
İlk kitabımızın sonuda zaten Soner'in intihar etmesi ve Beste'nin hayal kırıklığıyla bitiriyor.
İlk olarak sormak isterim!Soner sen bu kızı bu kadar seviyorsan ikinci kitapta bu kız gitmesin diye uyuşturucuyu bile bırakmaya karar vereceksen eğer,neden intihar ediyorsun!Beste'nin üzüleceğini biliyorsun?...
İlk kitapta bazı laf kavgaları bana göre çok çocukçaydı ve gereksizdi.Bir zorbamız vardı:Ozan.Gereksiz yere resmen zevk için millete zorbalık falan yapıyordu.
Beste'yi seviyordum ama bazen çok yapmacık davranıyor gibi geliyordu.
İlk kitap çerezlik rs'deyken okunabilecek türden bir kitaptı.Ama yalan yok güzeldi.
İzler Kalır 2
Yarım bıraktığım hepsini okumadığım bir kitap hakkında inceleme yazıp 'okumayın çok kötü 'veya 'mukemmel' demeyeceğim.Ama okuduğum kadar konuşmak istiyorum.
İlk baştaki o iç karartıcı hava ikinci kitapta yoktu.Uyuşturucu bana göre öyle istenince bırakılabilecek bir şeymiş gibi konuşulmuştu.Beste"de zaten kitabın ortalarına doğru 'koçum, aslanım ' tarzı konuşuyordu.Daha çok evli,mutlu, çocuklu bir kitap gibiydi.
Bana göre ikinci kitap ya hiç yazilmamaliydi yada ikinci kitapta kötü sonla
Puan vermedi·152 syf.·
2025 877. kitabı
“İnsanın soyoluşuyla ilgilenen bir Aydınlanmanın mirasçıları konumundaki bu iki düşünürün çalışmaları sürekli olarak bilişsel gelişim sorunu ve bu sorunun kültürel formların ardışıklığındaki tezahürü etrafında dönüp durur.
Yine de ilerlemeye duyulan iyimser inancın aksine, her ikisi de, modernitenin modern öncesi çağın irrasyonelliğine karşı aklın kesin zaferi olarak görülmemesi gerektiğinin derinden farkındaydı.
Uygarlığın temel ve çok daha önemli bir başarısı, insan öznesinin kendi kimliğini ve doğadan ve diğerlerinden farklılığını yansıttığı bir alan yaratmasıydı.”. S:18
Sanat tarihçisi, kültür teorisyeni Aby M. Warburg ile edebiyat eleştirmeni, estetik teorisyeni, filozof W. Benjamin’in çalışmaları, on dokuzuncu yüzyılın sonundan Weimar Cumhuriyeti’nin bitimine kadar Almanya’da entelektüel yaşama egemen olan bir dizi zihinsel meşguliyetin önemli örnekleri olarak kabul edilir: modernitenin etkisi, geleneğin ve kültürel belleğin rolü, kültür tarih ve teorisinin doğas
, 
Geçmiş Şeyleri Hatırlamak özel bir dikkati hak eden bu iki düşünürün geniş külliyatını bir arada ele alırken, mutlaka göz önünde tutulması gereken tarihsel ve felsefi bağlamı oluşturmayı, dönemin acil sorularına nasıl bir özgünlükle yaklaştıklarını ana hatlarıyla ortaya koymayı ve düşüncelerini daha kapsamlı bir biçimde karşılaştırmayı hedefliyor.
İyi okumalar olsun Geçmiş Şeyleri Hatırlamak
Geçmiş Şeyleri Hatırlamak özel bir dikkati hak eden bu iki düşünürün geniş külliyatını bir arada ele alırken, mutlaka göz önünde tutulması gereken tarihsel ve felsefi bağlamı oluşturmayı, dönemin acil sorularına nasıl bir özgünlükle yaklaştıklarını ana hatlarıyla ortaya koymayı ve düşüncelerini daha kapsamlı bir biçimde karşılaştırmayı hedefliyor.
İyi okumalar olsun Geçmiş Şeyleri Hatırlamak
Kitap, İngiliz edebiyatının en popüler eserlerinden biri ve Virginia Woolf'un ustası olduğu bilinç akışı tekniği ile yazılmış.
Kitapta, Ramsey ailesinin ve onların konuklarının günlük hayatını okuyoruz.
Belli bir olay örgüsü yok. Karakterlerin düşünceleri arasında zıplayıp, duygularını ve iç seslerini görüyoruz bol bol.
Ve ben bu tarzı sevemedim.
Dokundurmaları ve eleştirileri çokça olan bir kitaptı, ki bunu severim. Ama odaklanmakta zorluk yaşadım. Zaten kitapta okunması en zor 10 kitap listelerine falan girmiş. Bunu okuduktan sonra öğrendim ve hak verdim.
Elimde süründürdüğüm ve benlik olmadığına kanaat getirip, sevmediğim kitaplar listesine eklediğim bir kitap.
SaklambaçKitap İncelemesi
Kitap İnceleme
Kitabın konusu: Bir keş kendi evinde ölü bulunur. Dedektif Rebus, bu davaya atanmıştır. Bir yandan bu olayı araştırırken bir yandan da uyuşturucu karşıtı bir kampanyanın yürütülmesinde görev almak zorunda kalır. Keşin ölümünün çözümü gittikçe karışmaktadır. Bu ölüm bir intihar mı yoksa cinayet mi? Neden öldü veya öldürüldü? Dedektif Rebus, bu olayı çözebilecek mi?
Bu kitabı okumalı mısınız?
Polisiyeye yeni başlıyorsanız neden olmasın. Kurgu olarak karışık ilerleyip tam anlamıyla mutlu sona ulaşılmasa da anlatımı akıcı, karakterleri esprili ve olay akışı sürükleyici.
Puanım: 6/10
Yaş grubu: +18
İçinde çok ayrıntılı ölüm tasvirleri olmasa da uyuşturucu, çıplaklık, eşcinsellik... var. Çocuklar için uygun değil.
Buradan sonrası spoiler içerir.
<SPOİLER>
Kitabın ayrıntılı içeriği:
Karakterleri:
John Rebus : eski özel birlik askeri, şuan müfettiş dedektif olan ana karakterimiz
Neil: Ronnie'nin abisi olan genç bir polis
Ronnie: Uyuşturucu bağımlısı, evinde ölü bulunan keş
Tracy: Ronnie'nin kız arkadaşı, keşlerle takılan genç bir kadın
Charlie: Ronnie'nin okültle ilgilenen arkadaşı
Varderhyde: Charlie'nin görme engelli okültle ilgilenen amcası
Brian Holmes: Rebus'un işlerine yardım eden çalışkan bir dedektif
Nell: Holmes'un kütüphanede çalışan kız arkadaşı
Tony McCall: Rebus'un polis meslektaşı,
Watson: Rebus'un amiri
Gill Templer: Rebus'un eski sevgilisi
Calum McCallum: Gill Templer'in sevgilisi, radyo sunucusu
Finlay Andrews: Finlay's oyun tesisinin/kumarhanenin sahibi
James Carrew: Bowyer Carrew'in sahibi ve emlak şirketi var.
Tommy McCall:Rebus'un iş ortağı Tonny'nin kardeşi ve nakliye şirketi var
Malcolm Lanyon: Kötü kişilik özelliklerine sahip mesleğinde çok iyi olan bir avukat
Deniz Fenerine Gidecek Miyiz?
Dünya edebiyatının başyapıtlarından biri Deniz Feneri ama bunu ben değil 125 yazarın oturup 20. yüzyılın en iyi 10 kitabını belirledikleri listede olan bir kitap. Ve bence sonuna kadar hak ediyor. Ne desem az kalır o zaman incelemeye geçelim.
Mrs. Ramsay ve Mr. Ramsay'in 8 çocuğu vardır. Mrs. Ramsay feminist bir kadın karakterdir. Ve evin bütün sorumluluklarını neredeyse o görür. Burada aile Fener'e gitmek isterler. Mr. Ramsay yağmur yağabilir der gidemezler rüzgar olabilir der gidemezler falan.
Şimdi gelelim kitabın anlatım tarzına. Kitap benim en sevdiğim anlatım tekniği olan Bilinç Akışı ile yazılmış ve buraları okumak benim için çok güzeldi. Faulkner gibi değil Woolf yani bir bölüm şu karakterin bilinci demiyor. Woolf bir paragraf mesela Mrs. Ramsay'in zihni olurken bir paragraf Mr. Ramsay'e geçebiliyor ve bu yüzden sakin bir kafa ile okumak daha sağlıklı olur.
Kitap bir de 3 bölümden oluşur. En zorlarından biri 1 ilk bölüm çünkü daha kim kim belli olmadığı için. Ama benim için en iyi bölüm 2. bölüm olan Zaman Geçer bölümü. Çünkü burada muhteşem bir anlatım var ve en kısa bölüm burası 30 sayfa falan. Ve bu bölüm Ahmet Altan'ın 'Hayat Hanım' kitabında da geçer.
Ben çok sevdim. Herkese önermem çünkü zor bir kitap. Ama eğer sakin bir kafa ile okursanız muhteşem bir kitap okumuş olursunuz. Keyifli okumalar.