Kitabın ismini ilk gördüğümde beynimden vurulmuş gibi olmuştum. Nasıl benim aklıma gelmez diye isyan ettim. Sonrasında satın almak için internete baktım ama 200₺ olduğunu gördüm. (imzalı yedinci baskısıymış yeni baskısı on lira civarıymış sonradan öğrendim) Haliyle almaktan vazgeçmiş, zamanla da kitabı unutmuştum. Geçenlerde okul çıkışı sahaflara bi' göz gezdireyim derken "Tanesi üç lira" kısmında göz göze geldik. İşte böyle aldım kitabı. Sağ olun.
Kitap İlhan Selçuk'un denemelerinden ibaret. Ne yalan söyleyeyim iyi deneme. Arada sıksa bile sırf satır aralarındaki tespitler için noktasını virgülünü atlamadan okursunuz.
Adından da anlaşılacağı üzere düşünce özgürlüğü teması ağır basıyor kitapta. Düşünmeye itiyor, her kitap gibi inceden değil de direkt "düşünce"ye yöneliyorsunuz.
Okumasanız da olur mu? Olur. Ama okusanız iyi olur.
Yaşlanmaya başlayan dostlar birbirleriyle karşılaşınca destek atışına girişiler:
— Seni iyi gördüm.
— Ben de seni.
Genç iken kimse kimseye 《Seni iyi gördüm》demez. Azrailin yaşam yollarına döşediği mayınlar arasında dolaşmaya başlayan kuşaklar arasında böyle sözler geçerlidir. Bakarsın ki adamın gözlerinin feri kaçmış, beti benzi uçmuş, göbeği boş buğday çuvalı gibi sarkıyor, göğsü hırıldıyor, ayakta zor duruyor.
Ne diyeceksin?
— Seni iyi gördüm.
— Ben de seni.