Rant
@rant
sorma
90 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Telefonunuzun ekranını burnunuzun ucuna değdirerek yazıyı okumaya çalışın. Okuyamadınız değil mi? Şimdi de telefonu üç metre uzağınıza koyup okumaya çalışın. Yine olmadı sanırım? Peki ideal mesafeden nasıl görünüyor?
Jose Saramago kendimize dışarıdan bakmadıkça, benliğimizden uzaklaşmadıkça kendimizi asla keşfedemeyeceğimizi söylüyor. Gerçekten kim olduğumuzu öğrenmek için benliğimizi terk etmek gerekiyor. Eğer bilinmeyen bir ada bulmak istiyorsak, kendimizi keşfetmek istiyorsak bu yolculuğu ne pahasına olursa olsun yapmalıyız. Gemimiz çürük olabilir, tayfamız bir kişiden ibaret olabilir, yalnız bile olabiliriz. Fakat bunu yapmak zorundayız. Kendimizden uzaklaşmak zorundayız. Ama dikkat edelim fazla uzaklaşmayalım. O zaman da kendimize yabancılaşırız.
Reklam
Aynı anda aynı kıza aşık olan iki yakın arkadaşın hikayesi gibi görünse de daha çok anlatıcının (Ender) yakın arkadaşına (Çetin) duyduğu sevgiyi anlatan bir kitap. Tabi bunu sade ve net bir şekilde değil, dolaylı yoldan anlatıyor. Bir anıyla, birkaç cümleyle anlatıyor. Kitap boyunca Ender'in Çetin'e duyduğu sevgiyi, bağlılığı hissedebiliyorsunuz. Sonunda da her şeyin birer yaşanmışlık olduğunu, bâki kalanın arkadaşlık olduğu mesajını veriyor biraz.
Kitapta olup biten her şeyi sakin, naif bir tavırla okuyorsunuz çünkü kahramanlarımız ne yaşarsa yaşasın hepsinin acısını içinde yaşıyor. Bağırıp çağırmalar, sinir krizleri yok. Her şey çok sakin ve durgun. Ölüm gibi.
Kitaptaki her şeyin tetikleyicisi olan, aslında baş karakter olan ölüm gibi.
İtiraf etmek gerekirse kitap bende bir şey uyandırmadı. Bazı cümleler çok "çay edebiyatı"ydı fakat nedense bir çırpıda okudum. Başarılı buldum ama aynı zamanda hayal kırıklığı yaşadım. Kitabın sonuna kadar hep bir şeyler olacak diye bekledim ama olmadı. Nasıl başladıysa öyle bitti. Yine de keyifliydi.
