“Maddi ve manevi varlığımın bütün hücreleriyle topluma borçluyum.
Size anılarımı da işte bunun için anlattım.
Sınıf değiştirerek, kendi paçamı kurtarıp rahata kavuşmak elimde değil.
Bir atasözümüz var: ‘Her koyun kendi bacağından asılır.’
Evet doğru, her koyun kendi bacağından asılır ama koyun olduğu için…
İnsanlar koyun değil ki… Hiçbir insan yalnız kendi bacağından asılmaz;
her asılanla biraz da biz asılırız, her açla açız.
Her tutukluyla tutukluyuz. Mutluluk, başkaları mutsuzken, yalnızlıkla olmaz,
toplulukla olur. Aç insanlar olduğunu bilirken, lokmalarım
rahatlıkla boğazımdan geçmiyor; soğukta titreşenler varken,
odamdaki sobamda ısınamıyorum. (…)
Ben sınıfımın yazarıyım, böyle olmak zorundayım,
başka türlü olamam, elimden gelmez.”
Sayfa 100 - Adam Yayınları 1995