Onu sevmeyenler, konuşmasını ve yazmasını istemeyenler, ülkesini tahakküm altında yönetenlerdi.
Hikâyeleri, şiirleri, romanları ve yazdığı ne varsa hepsini sevmişti insanları. Gayet olumlu yorumlar almıştı, memleketin aydınlarından da, ezilen sınıflara mensup insanlarından da.
Bir harita serili masanın üzerinde,
Aramızda upuzun, amansız yollar.
Biliyorum, aynı sızı senin göğsünde de;
Zamana direniyor içimizdeki bu rüzgar.
Kolay değil elbet, uzaktan uzağa sevmek,
Ama özlem, aşkın sönmeyen o korudur.
Gözlerini kapat ve rüzgarı hisset;
Bu şiir, kavuşacağımız günün sözüdür.
*
Asker vurma beni,
Vurma beni, ey asker!
Kim taktı göğsüne madalyaları?
Kaç yaşama mal oldu bunlar?
Titriyor elin biliyorum,
Vurma beni,
Kardeşinim ben.