Babası çok nadir de olsa ona derslerin nasıl gittiğini sorar, sonra da, “Erkeklere yaklaşma, uzak dur onlardan. Benim namusum her şeyden önemlidir” derdi. Bu namus işini bir türlü anlamamıştı Ayşa.
+ Doğduğumuz evler bizim kaderimizi yazıyor.
- Benimkini yazdı zaten.
+ Sen memnun musun sana yazılan kaderden?
- Bana hiç soran olmadı ki...
Sanki hayat benim değil, onların.
+ Sen peki, sen sahip çıktın mı hayatına?
Gülseren BudayıcıoğluKırmızı Pelerin (35.s)
Kimse yok ve ben özgürüm. Satır aralarında kendine dair ne kadar da önemli şeyler söylüyor aslında... Belli ki yalnız kaldığında kendini özgür hissediyor. O “kimse” dediği, kim acaba?