Çocuklarımızın görmesini, duymasını istemeyeceğimiz seslerle, görüntülerle dolu bir yer, hiç kimsenin çocuğunun yaşamaması, görmemesi, duymaması gereken bir yerdir. Eşlerimizin hayatlarını geçirmesini istemeyeceğimiz bir yerde, hiç kimsenin eşi hayatını geçirmemelidir.
Biz Bilim’de yol alırken, şanımız yürürken zamanda,
Niçin kirlensin çocuk ruhları, bulansın şehir çamuruna?
Kasvetli sokaklarda, Gelişim felç olup kalmış;
Açlık ve suç yürümüş, taze kızlar sokaklara yığılmış;
Maddeci ve ruha değil, mülke dayalı bir uygarlıkta, mülkün ruha göre daha el üstünde tutulması, mülke karşı işlenmiş suçların insana karşı işlenmiş suçlardan daha ciddi telakki edilmesi kaçınılmazdır.