Bu örnek, MAH'ın eski Osmanlı topraklarındaki ülkelere ilgisini göstermesi açısından önemlidir. 1956 yılında, MAH'ın Kırklareli'de bulunan bölge başkanı Yüzbaşı Kamil Bey, askeri ve ekonomik sabotaj faaliyetlerinde bulunmak üzere bir grup muhaciri devşirerek Bulgaristan'a yolladı. Bu kişiler, yanlarında şifreli iletişim cihazları, sahte belgeler, mühimmat ve nakit para bulunduruyorlardı. Söz konusu operasyonun sonuçları arşivlerde mevcut olmasa da en azından Soğuk Savaş'ın bitimine kadar bu tür örtülü operasyonların devam ettiğini söylemek mümkündür.
Sayfa 146
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
MAH gerçekten de Bulgaristan'da bir Türk ayaklanması örgütlemeye çalışıyordu. İlk olarak muhalif grupları örgütlemiş ve Bulgaristan'daki Türklerin yaşadığı bölgelerin ayrılarak Türkiye'ye katılmasını desteklemişti. Sofya'daki İngiliz Büyükelçiliği'nden Londra'ya gönderilen çok gizli bir telgraf, İngiliz istihbaratının da dikkatini çeken bu operasyonun detaylarını ortaya çıkarıyordu. Mevcut arşivlerden, İngiliz ya da Amerikalıların bu operasyonu onaylayıp onaylamadığını çıkarmak mümkün değil. Yine de Türkiye'nin Suriye'deki diğer örtülü operasyonlarından öğrendiğimiz kadarıyla Batılı müttefiklerin, Türkiye'nin kendilerini istenmeyen bir çatışmaya sokmasından çekindiklerini söyleyebiliriz.
Sayfa 145
Deliorman bölgesinde bulunan füze fırlatma rampaları hakkında istihbarat elde etmeye çalışan Türkiye, bu konuda NATO'nun desteğine önemli bir katkı sağladı. NATO, bölgede sahte füze rampalarının yerleştirildiğini fark etmiş ancak gerçek sistemlerin mevkileri hakkında kesin bilgilere sahip olamamıştı. Bu nedenle Türkiye'den, gerçek füze rampalarının yerini tespit etmesi talep edildi. İlk aşamada iki Bulgar casusu yakalayan Türkiye, bu kişilerin sorgularından istenilen bilgiyi elde edemedi. Sonrasında, MAH operasyon için daha etkili bir yol izleyerek, Bulgar göçmenlerinden uygun kişileri devşirdi. Bu kişiler, Bulgarcayı ve bölgeyi iyi bilmelerinin yanı sıra akrabalarını ziyaret etme bahanesiyle Bulgaristan'a rahatça giriş yapabiliyorlardı. Göçmenlerin yardımıyla gerçek füze rampalarının yerini öğrenen MAH, elde edilen istihbaratı Ankara'ya ulaştırdı. Ankara da bu kritik bilgiyi NATO İstihbarat Komitesi'ne ileterek operasyonun başarılı sonuçlanmasını sağladı.
Sayfa 144
Öte yandan Türkiye, bir NATO üyesi olarak istihbarat faaliyetlerini, Sovyetler'in nükleer programı ve uranyum üretimine de yöneltmeye başlamıştı. Fakat 1950'lerin ortalarına kadar bu istihbarat çalışmaları çok da verimli sonuçlar vermedi. Sovyetler'in uranyum üretimine dair ellerinde bilgi olmadığını belirten 1955 tarihli bir askeri bir istihbarat raporu adeta bu durumun itirafı gibidir. 1950'lerin ortalarından sonra ise Bulgaristan muhacirlerinin arasından devşirilen Türk casusları, MAH'ın Bulgaristan'da yaptığı faaliyetlere büyük katkı sağlayacak ve uranyum üretimi konusunda çok gizli ve kritik bilgileri Ankara'ya getireceklerdi. MAH, özellikle Bulgaristan'daki uranyum üretimini hedef alıyordu. Bu noktada şunu da belirtmekte fayda var ki 1946 yılında çıkan McMahon yasası, her ne kadar Amerika ve İngiltere'nin nükleer enerji alanındaki işbirliğini kısıtlasa da MI6 ve CIA arasında, Sovyetler'in nükleer programına yönelik etkili bir istihbarat işbirliği hâlen sürüyordu. Özellikle 15 Temmuz 1955 tarihinden itibaren, Sovyet nükleer programını hedef alan Amerika ile İngiltere arasındaki işbirliği, istihbarat faaliyetlerinin etkisini artırmıştı. Bu operasyonlarda en önemli önceliklerden biri, Doğu Almanya'nın Saksonya bölgesindeki uranyum madenlerinin üretim seviyelerini takip etmekti. Nitekim ortak bir CIA-MI6 operasyonuyla 1950 yılında bu madenlere sızılabilmişti. Ankara da benzer bir operasyon düzenleyerek, Batılı ülkelere faydalı bir müttefik olduğunu göstermeyi planlıyordu. MAH, özellikle Buhovo bölgesindeki uranyum madenlerine sızmayı başardı ve bu madenlerin Sovyetler'e gidiş rotasını ortaya çıkardı. MAH bu istihbaratı CIA ile de paylaşarak önemli bir istihbarat ortağı olduğunu gösterme fırsatı buldu.
Sayfa 143
Her ne kadar o yıl Yunanistan ve Türkiye henüz NATO üyesi olmasalar bile İngiliz ve Amerikan istihbarat operasyonlarında önemli bir yere sahiptiler. Bu noktada NATO Güvenlik Komitesi, bu Türk göçmenlerin arasında komünist ajanların da ülkeye sızabileceğinden kuşku duyuyordu:
"Bu kişilerin bazılarının komünist casuslar olabileceği çok açıktır, birkaçı hâlihazırda tespit edildi. Türkiye'de yasal bir komünist partinin olmaması, ülkede hiç komünist olmadığı anlamına gelmez. Yine de Türkiye'deki mevcut komünist yapılanmanın devlet kurumlarına doğrudan ve sürekli sızma yapabilecek yetkinlikte olmadığını söylemek mümkün görünüyor."
Sayfa 141