Bir vakitler yalının pencerelerinden taşan şenlik nağmeleri hâlâ rıhtımın taşlarını yalayan suların ezgilerinde gizlidir, geceleri Boğaz'ın suları bir zamanlar buradan topladıkları neşe parıltısının hâlâ artakalmış pırıltısıyla parlıyor sanılır, onun için yalının o hayat devresini bilmeyenler bile yalnız onun anlamını hissederek buradan geçerken bir alemin meçhul bir macerasına ait zevkleri duyarlar ve kendi kendilerine:
"Evet, Melih Bey'in yalısı!" derler.